Skip to main content

த நா வரலாறு : திப்புசுல்தான் ஒளிந்திருந்த திண்டுக்கல்

இந்த இடுக்கயோடு த நா வரலாற்றை கொஞ்சம் இடை நிறுத்தலாம் என்று எண்ணம். இன்னும் நிறைய எழுத வேண்டி உள்ளது.ஆனால் அதற்கு இன்னும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். இன்னும் ஆழமாய் எழுத வேண்டும்.

தமிழர்கள் வரலாறு பற்றி நிறையவே சிந்திக்க வேண்டி உள்ளது. தமிழனின் வரலாறு தமிழின் வரலாறு வேண்டும் என்றே சில தருணங்களில் அழிக்கப்பட்டு உள்ளது. அதையும் மீறி தமிழ் வரலாறு இன்னும் ஒளிந்து கிடக்கிறது.

இந்த பதிவில் நண்பர் செந்தில் கேட்ட ஒன்றை என்னால் இயன்றவரை எழுத முற்சிக்கிறேன். கோட்டை என்று முடியும் ஊர்கள் நகரங்கள் பற்றி எழுத முயல்கிறேன்.

கோட்டை என்பது அரணுக்குள் இருக்கும் இடம் என்றுதான் பொருள் கொள்ளவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். கோடை என்பது அறனும் அதுற்குள்ளும் ஆன பகுதி. அதாவது பாதுகாப்பான பகுதி.

அது எங்கள் கோட்டை என்று சொல்லும் வழக்கம் இன்றும் உள்ளது. இயற்கை அமைத்த அரண்கள் தாண்டி மனிதனுக்கு அரண் அமைக்க வேண்டிய நிலை வந்தது. அதுதான் கோட்டை என்று இன்று நாம் அழைக்கிறோம்.

அருப்புக்கோட்டை, நிலக்கோட்டை, கிழாநிலக்கோட்டை, புதுக்கோட்டை, நாட்டரசன்கோட்டை என்று எல்லாம் எத்தனையோ இருந்தாலும் இவற்றில் எத்தனையில் கோட்டை உள்ளது என்று ஆய்வு செய்ததால் தெரியும்.

கோ என்றால் அரசன். கோவின் வீட்டைதான் கோட்டை என்று சொல்கிறார்களோ என்று ஆய்வு செய்வதும் நல்லதே. கோயில் என்பதற்கு அரசனின் இல்லம் என்றுதான் பொருள். அரசர்கள் ஒரு காலத்தில் இறைவனாக போற்றப்பட்ட வழக்கம் உண்டு. நேபாளத்தின் கடைசி மன்னரை கூட விஷ்ணுவின் அவதாரம் என்றுதான் அந்த மக்கள் நம்பினார்.

எங்கோ படித்த ஞாபகம் - இது விவிலியம் ( பைபிள் ) பற்றியது. யாருக்கேனும் கருத்து வேறுபாடு இருந்தால் மன்னிக்கவும்.

இயேசு பிறக்க போகிறார் என்கிற செய்தி கிழக்கில் இருக்கும் சிலருக்கு தெரிகிறது. அவர்கள் உடனே பயணிக்கிறார்கள் இறைவனின் பிள்ளையை பார்க்க. அவர்கள் திரவிய வர்த்தகர்கள். நேராக அரசனிடம் சென்று பிள்ளை பிறந்து விட்டதா ? வாழ்த்துக்கள் என்கிறார்கள்.

இந்த கதை உங்களுக்கு தெரியும். இது உலகம் அறிந்த கதை. விவிலியத்தில் இவர்கள் கிழக்கில் இருந்து வந்தார்கள் என்று உள்ளதா என்று தெரியவில்லை. கிழக்கு என்பது இந்தியாவை குறிப்பது. இஸ்ரேலுக்கு கிழக்கில் இருப்பது இந்தியா. திரவிய வர்தர்கர்கள் என்றால் திரவிடார்கள்.
திராவிடர்கள் என்றால் தமிழர்களாக இருக்கலாம். கடவுள்தான் அரசன் - அரசன்தான் கடவுள் என்பது தமிழ் நம்பிக்கையாய் இருந்திருக்க வேண்டும். மிக விரைவில் தமிழன் இதில் இருந்து விடுபட்டிருக்க கூடும். சிலப்பதிகாரதிற்கு முன் போற்றப்பட்டவர்கள் அரசர்கள்தான். ஏற்கனவே சொன்னமாதிரி இந்த கதை விளக்கத்தில் மாறுபடுபவர்கள் என்னை மன்னிக்கவும். இது ஒரு சிந்தனையே ஒழிய முடிவுஅல்ல.

கோயிலும் கோட்டையும் கிட்டதட்ட ஒன்றாக உள்ள நிலையில் தமிழின் ஒரு பழமொழி என் நினைவுக்கு வருகிறது - "கோயில் இல்லா ஊரில் குடி இருக்க வேண்டாம்" - இதை நீங்கள் இப்படியும் பொருள் கொள்ளலாம் - அரசன் இல்லாத ஊரில் வாழாதே - தலைவன் இல்லாத இடத்தில் இருக்காதே அது உனக்கு பாதுகாப்பு இல்லை.

தற்போது இருக்கும் பல பழங்கால கோயில்களில் தமிழ் வரலாறு மிக நேர்த்தியாக ஒழித்து வைக்கப்பட்டு உள்ளது. தல விருட்சம், தல உயிர்கள் என்பதே ஆங்கிலம் flora and fauna என்கிறது. அவர்கள் இப்படி தங்கள் உயிரியலில் பதிவு செய்வதை தமிழன் கோயில் வரலாற்றில் பதிவு செய்கிறான்.

நகரம் - நகர் அல்லது நகார் என்பது கொண்டு உருவாக்கப்படும் வெள்ளை கோட்டைகள் அல்லது மாளிகைகள் பற்றி சொல்லும் சொல்லே. நகரம் மாளிகைகளின் இடம் என்பதன் சுருக்கமே என்று தெரிகிறது. இது தொடர்பாக நிறையவே மொழி ஞாயிறு தேவநேய பாவனார் நிறைய ஆய்வு செய்து உள்ளார்.

தமிழில் மனிதர்களின் பெயர் ஒரு இடத்தின் ஆகு பெயர் ஆகலாம். உதாரணமாக திருபதி - இது ஒரு கடவுளின் பெயர் - திருபதி கோயில் என்றோ திருபதி நகரம் என்றோ அந்த இடத்திற்கு பெயரிடப்படவில்லை. இது பழனி , சிதம்பரம், கானாடுகாத்தான் என்று எல்லாவற்றிற்கும் பொருந்தும். ஆங்கிலத்திலும் வாஷிங்டன், வெல்லிங்டன் என்பவை ஆகு பெயரே. அதில் சிட்டி இல்லை. வடமொழியில் நகரம் ஒட்டிக்கொள்ளும் என்று நினைக்கிறேன். வடமொழி ஐரோப்பா மொழிகளின் தாய் என்றால் - ஏன் இப்படி ஆங்கிலம் தமிழ் நிலை கொள்கிறது என்று ஆராயலாம். அல்லது வடமொழி தமிழ் போல் பின்னரே நகரம் இணைத்து கொண்டு இருக்கலாம்.

இந்த நகரம், புறம் என்பதெல்லாம் பின்னால் ஏதோ இடப்பெயரின் தேவை போல் ஆகிப்போனது. காஞ்சிபுரம், கங்கைகொண்ட சோழபுரம் என்பவை புறங்களின் எடுத்துகாட்டுகள். அல்லிநகரம் என்று ஒரு ஊர் உள்ளது.

மனிதர்கள் வாழ தாங்கள் பற்றிக்கொண்ட காடே பின்னலில் பட்டிக்காடு ஆகி இருக்கலாம். அதிலும் நாங்கள் பற்றிய இடம் என்று வர பற்றி மட்டும் நிலைத்து இருக்கலாம். தமிழ் மண்ணில் நிறைய பட்டிகள் உள்ளன. எடுத்துக்காட்டு சொல்லவேண்டியத்தில்லை.

காட்டை வெட்டி மாளிகைகள் கொண்டு எழுவது நகரம் - கட்டோடு இணைந்து வாழ்வை பற்றி வாழ்வது பட்டிக்காடு. அதாவது கோ கிரீன் என்பது கிராமம்.

கிராமம் என்பது நில அளவாக இருந்திருக்க கூடும். இவ்வளவு நிலபரப்பு ஒரு ஏக்கர் எனபது போல் - இவ்வளவு நிலப்பரப்பு - இல்லை அதினினும் கீழ் என்பது கிரமாம். எத்தனை ஏக்கர்கள் சேர்ந்தது கிராமம் என்று தெரியவில்லை.

ஊருணி என்றும் சில ஊர்களுக்கு பெயர் உண்டு - மதுரைக்கு அருகில் கருப்பாயி ஊரணி என்று ஒரு ஊரு உள்ளது. மாடு உணவு உண்ணும் இடமே மட்டுதாவணி இங்கேதான் இன்று மதுரை பேருந்து நிலையம் உள்ளது.

வெளி என்று சில இடங்களுக்கு பெயர் உண்டு - வெளி - வேலி இவற்றிற்கும் தொடர்பு இருக்கலாம். திறந்த வெளி என்ற சொல் உள்ளது.
வேலி இடப்பட்ட இடம் வெளியா இல்லையா வெளியே உள்ள இடம் வெளியா என்பதெல்லாம் சுவையான ஆராய்ச்சி ஆக இருக்கும்.

மலை சார்ந்த ஊர்கள் மலை அல்லது குன்று என்று முடிகிறது.

திண்டுகல் என்பது ஒரு கோட்டை பெயரே - அந்த கோட்டை திண்டு மாதிரி இருக்குமாம் - அந்த கோட்டையில் திப்புசுல்தான் ஒரு காலத்தில் தங்கி இருந்தாராம். ஹைதர் அலி இந்த கோட்டையில் தான் வெள்ளையர்களிடம் இருந்து காப்பாற்ற இந்த கோட்டையில்தான் திப்புவை வைத்திருந்தார் எனபது வரலாறு. இதை ஒரு நாயக்கர் தான் கட்டினாராம். இந்தக் கோட்டையில் மழை நீர் அந்தக் காலம் முதல் சேமிக்கப்பட்டு வருகிறது.போரின்போது வீரர்கள் அவசர காலங்களில் தப்பிக்கவும் வழிவகை இருக்கு ( அட! இதுவும் ஒரு அரச தந்திரம் போர் உத்தி )மங்கம்மாளும் இந்த கோட்டையில் தங்கி உள்ளார். அரசி மங்கம்மாள் பற்றி தமிழில் அழகான திரை படம் ஒன்று உள்ளது. இந்த கோட்டை ஏறுவது பழனி மலை ஏறுகிற மாதிரியாம் - அதனாலேயே இங்கே நிறைய பேர் வருவதில்லையாம். திண்டுக்கல் போனால் இங்கே போய் வாருங்கள்.

எனக்கு ஆதரவு நல்கிய கே. ஆர் .பி செந்தில், சித்திரா அக்கா, நண்பர் விஜய், நண்பர் பிரபு, ராஜ நடராஜன், TVR ஐயா, நண்பர் பார்த்திபன் இன்னும் இணைந்து என்னை பின்தொடரும் நல்ல உள்ளங்களுக்கு நன்றிகள்.

நன்றிகளுடன் -
கார்த்திக் சிதம்பரம்

அப்புறம் சொல்ல மறந்துட்டேன் - ஒரு தொடர் கதை எழுதலாம் என்று உள்ளேன். அதையும் படியுங்கள். எந்த அளவுக்கு நல்ல கதை எழுதவேன் என்று தெரியனுமா ? கீழை உள்ள தொடுப்பு உதவலாம்
சாவித்திரி – இளம் சூழ்ச்சிக்காரி: தொடரின் முதல் பகுதி

Comments

  1. hats off to you sir very glad to read this because Tamil having very long history and having linguistic book and literature so keep write

    ReplyDelete
  2. Very Good attempt. Karthick keep it up.
    with good wishes

    ReplyDelete
  3. திண்டுக்கல்லின் நகரின் நடுவில் அமைந்துள்ள அந்த மலை, தொலைவில் இருந்து பார்பதற்கு திண்டு போன்று இருக்கும். முழுக்க கல்லால் ஆனது அந்த மலை. ஆகையால் அதற்கு திண்டுக்கல் என்று பெயர். அந்த மலை மீது கோட்டை கட்டுவதற்கு முன்பிருந்தே அந்த மலையும் அதை சுற்றியுள்ள நிலபரப்பிற்கும் திண்டுக்கல் என்று தான் பெயர். அந்த கோட்டை திண்டு போல் இருக்காது sir... அதற்கு பெயர் மலைக்கோட்டை மலை மீது அமைந்த கோட்டை மலைகோட்டை அவ்வளவே ....

    உங்களுடைய முயற்சிக்கு எனது வாழ்த்துகள்

    ReplyDelete
  4. உப்புரூணி (உப்பு+ஊருணீ) என்ற ஒரு ஊர் கமுதி தாலுக்கா, இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ளது.

    ReplyDelete
  5. intha unmaigal innum velipadaiyaga ovvoru tamilanukum therinthal nandru, melum athai unarnthu ungalathu thedalaio thodara asai padugiren nanbare...

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மதராசபட்டினமும் கூவமும் நீங்களும்

அது நீண்ட வருடங்களுக்கு முன்னாள் பார்த்த கலைவாணரின் படம். "என்ன அப்படி பாக்குற அது வைகை ... தண்ணி வெள்ளமா ஓடுத்துலா ?" - கலைவாணர் ஒரு காட்சியில் சொல்லும்  போது  பலரும் சிரித்து விட்டோம். இந்த படம் பார்க்கையில் மதுரையில் இருந்தேன். நாங்கள் பார்த்த வரை வைகையில் தண்ணீர் அதிகம் ஓடவில்லை. கலைவாணரின் காலத்திலும்தான். ஆனால் கலைவாணர் ஓடும் என்று தன நம்பிக்கையை விதைத்து இருந்தார். இன்னும் அந்த நம்பிக்கை விதை மௌனமாய் ஏதோ திரை சுருளுக்குள் சுருண்டு கிடக்கிறது. மதராசபட்டினம் படம் பார்த்தவர்கள் பலரும் சொல்லும் விடயம் - கூவத்தில் படகு விட்டதை. இப்பக்கூட விடலாம்தான். நீங்கள் போகமாட்டீங்க அதான் விடல. அந்த காலத்து சென்னையை / மதராசை காட்டி இருப்பதாக சொல்லப்படுகிறது. அப்ப சென்னை எவ்வளவு அழகா இருக்கு என்கிறார்கள் படம் பார்த்துவிட்டு வருபவர்கள். என் நண்பர் சொல்வார் குழந்தையில எல்லாம் அழகாதான் இருக்கும் வயசாயடுச்சுனா .... போய்டும்பா. சென்னைக்கும் இதுதான் நடந்துவிட்டது என்று யாரும் சொல்லாதவரையில் நலம். விடுதலை பெற்ற தருணத்தில் சென்னை நல்லாத்தான் இருந்தது என்கிற எண்ணம் நிறைய பேருக்கு வருவத

உ த ப : தோற்றுப்போன படுகொலை முயற்சி

இந்த கட்டுரை தொடரின் நோக்கம் தோற்று போன ஒரு படுகொலை முயற்சியை எழுதுவது இல்லை. அனாலும் ஒரு முறை ஒலி ஒளி வடிவத்தில்  கண்ட இந்த செய்த்திப்பதிவை  நான் பதிவிட நினைக்கிறேன். இதன் ஆதாரங்கள் உங்களுக்கு கிட்டலாம்.  என்னிடம் சரியான ஆதாரம் என்று கூறும் அளவில் எதுவும் கிட்டவில்லை. எனவே புறம்தள்ள தங்களுக்கு முழு உரிமை உண்டு.படிப்பவர்கள் இதன் நம்பத்தன்மையை ஆராய நினைப்பதன் மூலம் காணமல்  போன ஒரு வரலாற்று நிகழ்வு நமக்கு கிட்டலாம் என்கிற ஆவலின் அடிப்படையில் எழுத்தப்படும் பதிவே இது.   உலகின் உயர்வான மனிதர்களுள் அவருக்கு ஒரு பெயர் உண்டு.உலகமே வியந்த மனிதர் அவர்.  இன்றைக்கு நேற்றைக்கு அல்ல என்றைக்கும் அவருக்கு புகழ் உண்டு.    மானுட வரலாற்றில் பூத்த பெருந்தலைவன் என்கிற கருத்து அவரது நாட்டை சேர்ந்தவர்களைப்போலவே இல்லாவிட்டால் கொஞ்சம் அதிகமாகவே மற்ற நாடுகளில் உண்டு.   காலை கதிரவன் வானில் பூக்க அந்த நகரம் சோம்பல் முறித்தது. பறவைகள் இரைதேடி பறக்க செவிக்கு உணவு தேடி ஒரு கூட்டம் வேற்று நகரங்களில் இருந்தும் வந்திருந்தது.   உலகத்தின் ஆட்சி மனிதர்களை கேள்வி கேட்கும் ஆற்றல் படைத்தவர் என்று நம்பப்பட்ட அந்த

தமிழும் நாமும்

முழுமையாக தமிழில் பேசுவது என்பது இயலாத காரியம் என்பது போல ஒரு உலகை நிர்மாணிக்கும்  வலையில் நாம் நிறையவே சிக்கிக்கொண்டு விட்டோம். நான் சில தருணங்களை நினைக்கிறேன். என் வாழ்வில் முதல் முறையாக என்னை கவர்ந்த அழகான சொற்றொடர் ஒரு கிராமத்து சொற்றடர்தான். "தம்பி, அந்த காத்தாடியை சத்த அமத்துங்க" இதற்கு முன்னாள் அது "தம்பி, அந்த ஃபேன ஆப் பாண்ணுங்க". மிளகாய் என்கிற வார்த்தையை பொட்டலம் மடித்து கொடுக்கும் நம் நண்பர்கள் தான் கண்டுபிடித்தனர். தேங்காய் பூதுண்டு என்பது மிக சாதரணமாய் புழக்கத்தில் உண்டு. மணி அடிச்சு பேசினேன் - ஒரு ஈழ தமிழர் சொன்ன வாசகம். தொலை பேசியில் அழைத்தேன் என்பதின் சாதாரண வழக்கு. படித்த பலரிடம் ஆங்கில பயன்பாடு அதிகரித்து உள்ளது. ஆங்கிலம் நம் தேவை. ஆனால் தமிழில் பேசும்போது ஆங்கிலத்தை கலப்பதை நிறுத்த முயல்வோம். கடினம்தான் ஆரம்பத்தில். முயல்வோம். முடியும். தமிழ் இன்னும் வாழும். தமிழால் முடியும் என்கிற எண்ணம் வேண்டும்.