Bookmark and Share
தமிழ் திரட்டிகள்

Twitter Update

My-Tamil Banner Exchange AdNetwork

What they Say?

Wednesday, June 30, 2010

ஒரு அரவமில்லா காட்டில் ... பகுதி 8

ரும் பாறை கருனைன்றி என் கண்களுக்கு முன்னால். அதில் அந்த சேலை தலைப்பு ரத்தக்கறையுடன். என் இதயம் என்னிடம் இல்லை. மெல்ல அதன் அருகில் சென்றேன் சேலை தலைப்பை எடுத்தேன்.
"மாட.....சாமி......" - நான் அலறினேன்.

காடு முழுக்க அது எதிரொலித்தது. நெஞ்சு வெடிக்க கதிரினேன். என் கை துப்பாக்கியை எடுத்து வானம் நோக்கி சுட்டேன். வேறு என்ன செய்ய முடியும் அருகில் இருப்பவர்கள் எல்லாம் எங்களவர்கள்.

எல்லோரும் என்னை ஒரு மாதிரி பார்த்தார்கள். அவர்கள் பார்வையில் அதிர்ச்சி இருந்தது.

என்னை விட அவர்கள் எல்லோரும் ஒரு அடி தள்ளியே இருந்தனர். நான் அங்கு வேதனையின் வலியில் துக்கத்தின் விழிம்பில் நின்று கொண்டிருந்தேன். என் கால்கள் வலு இழந்துகொண்டிருந்தன.

நான் அந்த கரும்பாரையில் அவளுடைய சேலை தலைப்புடன் அமர்ந்தேன். அருவி என் கன்னத்தில் அறைந்தது. இந்த நதி அவளுக்கு நடந்த கொடுமையை பார்த்திருக்கும்.

நான் கண்களில் வைத்துக்கொண்டேன் அந்த சேலை தலைப்பை. வானத்தை பார்த்தேன். சூரியன் உச்சியில் இருந்தான்.நெஞ்சுக்குழிக்குள் அந்த நினைவுகள் விழுந்தன. அவளை நான் முதன் முதலில் பார்த்த நாள்.

எங்கள் திருமணம் ஒரு நிச்சயக்கப்பட்ட திருமணம். அவளை நான் பார்த்த நாளில் திருமணம் மட்டும் அல்ல காதலும் நிச்சயம் ஆனது.
அவள் முகத்தில் விழும் அந்த சுருள் முடி என் நெஞ்சில் விழும்போது சொர்க்கம் அருகில் இருக்கும் இன்பம் இதயத்தில் நிற்கும்.

என் அருகில் அவள் இருந்தால் - அவள் விழியில் நான் இருந்தால் அது சொர்க்கம்.

இளையபெருமாள் ஓடி வந்தார்.

என் தோள்களை பிடித்தார்.
"சார்"

நான் நிமிர்ந்து பார்த்தேன். எங்கள் வீரர்கள் துப்பாகிகளை கையில் வலுவாக பிடித்திருந்தனர். அவர்கள் தேட தயாராக இருந்தனர். என் கையில் அந்த சேலை தலைப்பை கட்டிக்கொண்டேன். ரணத்தை கீறி விட்டால்தான் எதிரியின் பிணத்தை பார்க்க முடியும். எந்த நிலையிலும் நாம் போரிடுவதில் பின் வாங்க கூடாது.

எங்கள் வீரர்கள் என் அருகில் வந்தனர். நான் அவர்களை பார்த்தேன். எழுந்து நின்றேன். எங்கள் பூட்ஸ்கள் தடதடத்தன. எங்கள் பயணம் மீண்டும் ஆரம்பம் ஆனது.

என் விழிகளுக்குள்ளும்  நெஞ்சுக்குள்ளும் வெறி கொடினாட்டியது. என் கண்கள் சிவந்தன. மாடசாமியை எப்படியும் பிடித்தே ஆகவேண்டும்.
தீர்மானத்துடன் நடந்தேன்.

நான் முன்னேறி நடக்கும் போதுதான் எனக்கு அந்த சந்தேகம் வலுத்தது. அந்த கபடம் உள்ள கண்கள் என் முதுகுக்கு பின்னால் இருந்து என்னை பார்த்து கொண்டிருந்தன. என் படையில் இப்படி ஒருவன் எப்படி ?

என் படைக்குள் இருந்த அவனை தரதறேவென இழுத்தேன். என் கை துப்பாக்கியை அவன் வாய்க்குள் வைத்தேன். எல்லோரும் பயத்துடன் பார்த்தனர்.

"சொல்லு" - என் டிரிகரை அழுத்தினேன். அவன் கண்களில் சாவு பயம் இருந்தது.

அவன் நெஞ்சுக்கு நடுவில் கை வைத்து கும்பிட்டான்.
எங்கள் ஜீப்புகள் கிளம்பின. மாடசாமி எங்கள் வலைக்குள் வந்து விட்டான்

தொடரும்

Tuesday, June 29, 2010

ஒரு அரவமில்லா காட்டில் ... பகுதி 7

நான்  சத்யா. எங்கள் திருமண வாழ்வின் மிக பெரிய துயரம் அது. கட்டியவளை   ஆறே மாதங்களில் பறி கொடுத்து விட்டு நிற்கிறேன். கட்டியவளை காப்பாற்ற முடியாத ஆண்மகன் நான்.

இந்த செய்தியை சொன்னவுடன் பெருமாளும் மற்றவர்களும் மௌனமும் அதிர்ச்சியும் அடைந்தனர். இருட்டு காட்டில் நாங்கள் புரியாமல் நின்று கொண்டு இருந்தோம். என்ன செய்வது ? எங்கள்தேடலில் எங்கும் அவள் கிடைக்கவில்லை.

இருட்டு  காட்டுக்குள் குருட்டு பூனை திருட்டு மனிதர்களை தேடி அலைந்தால் இது தான் நடக்கும்.
விடிந்து விட்டது. சில காவலர்களுக்கு தூக்கம் கண்களில் ஆட்சி செய்ததது.

எங்கள் படை குடில் அமைத்து கொண்டது. தூங்கினோம். நான் இந்த வேட்டைக்குத்தான் வந்தேன் ஆனால் தற்போது லட்சியம் மாறி உள்ளது.
பறவைகள் இறை தேட பறந்தன. கதிரவன் பூமிக்கு வணக்கம் சொன்னான். இப்போதுதான் சிலர் தூங்கினர்.

தூக்கம் எனக்கு வரவில்லை. தொலைத்து நான். அழைத்து வந்தது தொலைத்து விடவா ? கண்களின் ஓரத்தில் கண்ணீர் சம்மனமிட்டது.

ஒரு சிறுமி சுள்ளி போருக்க வந்தாள். குடில்களை பார்த்தவுடன் ஓடினாள். அவளோடு ஒரு இளம் பருவ மங்கை.இருவரும் இந்த மலை வாழ் மக்கள். கருதமேநியினர்.

நான் ஓடினேன் . அவர்களை பின் தொடர்ந்து. அவர்கள் நின்றார்கள். நானும் நின்றேன்.

பயம் அவர்கள் இருவர் முகத்திலும் படர்ந்து நின்றது.இதழ் திறக்கவில்லை அவர்கள். பயத்தில் அந்த சிறுமியை இவள் தன் காரத்துக்குள் வைத்திருந்தால். சிறுமியின் தோள்கள் இந்த இளம் பெண்ணின் கைகளுக்குள். சிறுமி என்னை உற்று பார்த்தாள்.

நான் சிறுமிக்கு முன்னால் ஒரு காலில் மண்டி இட்டேன். சிறுமியின் கண்களுக்கு முன்னால் என்னவளின் நிழற் படம் காட்டி நிஜம் கேட்டேன். அந்த சின்ன பெண் வாய்திறக்க இளம் பருவ மங்கை அந்த சிறுமியை கட்டி அனைத்து வாயை பொத்தினாள். விவரம் தெரியாத வயது. சிறுமி தன்இடது  கையால் ஒரு திசையை காட்டினாள். அருவி ஓவென்று கொட்டி கொண்டு இருந்தது.

அங்கே அருவி ஓவென்று கொட்டி கொண்டு இருந்தது. அது ஒரு மலை உச்சி. ஒரு பெரிய பாறை. அருகிலேயே - கொஞ்சம் புகை வந்து கொண்டிருந்தது. குளிர் காய்ந்திருப்பார்கள். அங்கேதான் பைரவி இருக்க வேண்டும்.

என் காவல் படையிடம் ஓடினேன்.

இப்போத்துதான் கண்ணயர்ந்தவர்கள்  சிலர். ஆழ்ந்த உறக்கம் கொண்டோர் சிலர். நேற்றைக்கு விட்ட தூக்கத்தை அவர்கள் இன்றைக்கு இரவுதான் பெறவேண்டும்.

இளையபெருமாளும் நன்றாக உறங்கி கொண்டிருந்தார். உலுக்கினேன் அவரை. கட்டளை பறந்தது. துப்பாக்கிகள் கைகளுக்குள் தஞ்சம் புகுந்தது. தூக்கம் பறந்தது. முகம் கழுவியதில் தூங்கம் துலைந்தது அவர்களுக்கு.

ஜீப்புகள் இனி உதவாது. எங்கள் படை மலை ஏறியது. தடதடவென. பூட்ஸ் சப்தங்களில். பாம்புகள் வழியில் அவசரமாய் வழி மாறின.

மலை உச்சியை அடைந்தோம். ஒளி பெருக்கியில் சப்தம் இட்டோம்.
"இனி தப்பி போக முடியாது மாடசாமி"

அருவியின் சலசலப்பிலும் வெங்களத்தில் உளி அடித்தமாதிரி மலையில் விழுந்து எதிரொலித்தது. நாங்கள் உச்சியில் இன்னும் சில நொடிகளில் எங்கள் இலக்கு.

கண்களின் துளாவலில் தெரிந்தது அந்த காட்சி. நான் அதிர்ந்து போனேன்.
நதி சலசலத்தது. இதயம் படபடத்தது. திரும்பி பார்த்தேன் எங்கள் படை - துப்பாக்கிகளுடன்.

தொடரும்

Monday, June 28, 2010

ஒரு அரவமில்லா காட்டில் ... பகுதி 6

அட! அவன் அல்லவா  இவன் ? மனதுக்குள் வெடி வெடித்தது. இவன்தான் மாடசாமி.
இரவின் மடியில் படுத்து உறங்கியது எனக்கே தெரியாது. முகத்தில் கதிரவன் ஒளியை காய்ச்சி ஊற்றிக்கொண்டிருந்தான். கண் விழித்தேன்.

பாறைகளுக்கு நடுவே நான் படுத்து உறங்கிகொண்டிருந்தேன். எழுந்து பார்த்தால் யாரும் இல்லை. ஓடி விடலாம் என்று நினைத்தால்.
படுபாவி அவன் வந்து நின்றான்.

"என்ன சாப்புடுவீக ?" - அவன் முரட்டுதனமாய் கேட்டான்.
"என்ன ஏன் கடத்தின ?"
"அங்கனக்குள்ள தண்ணியும் சோறும் இருக்கு. சாப்புடுங்க"

சொல்லிவிட்டு போய் விட்டான். என்னை கட்டி போடவில்லை. மிரட்டவில்லை. ஆனால் அவனுக்கு தெரியும் நான் தப்பிக்க முடியாது என்று. அவன் ஆட்கள் எங்கும் இருப்பார்கள். நான் எதுவும் பண்ணமுடியாது ஆனால் சத்யா எப்படியும் என்னை காப்பாற்றுவார்.

அருவி பாறைகளில் மோதி கூச்சல் இட்டுக்கொண்டு இருந்துது. என் மீதும் தண்ணீர் துளிகள் விழுந்தன.

வயிறு  கிள்ளியது. சாப்பிட நினைத்தது.சாப்பாட்டுக்கு பக்கத்தில் பல்பொடி.பல் விளக்கினேன்.  சாப்பிட மனமில்லை.

போலீஸ் ஜீப்புகள் வனப்பகுதிக்குள் என்னை தேடி சுற்றிகொண்டிருக்கும். நான் எங்கே இருக்கிறேன் என்று விசாரணை நடந்து கொண்டு இருக்கும்.
திருமணம் ஆகி ஆறு மாதம்தான் ஆகிறது எங்களுக்கு. கடவுளே! இது என்ன சோதனை.

கதிரவன் உச்சிக்கு வந்தான். ஒரு பாம்படம் போட்ட கிழவி மலை மீது ஏறி வந்தாள். நான் பாறையில் அமர்ந்திருந்தேன்.

ஏற்கனவே வைத்திருந்த சாப்பாட்டை பார்த்தாள்.
"தாயீ சாப்பிடலையா ?" - கேட்டாள்.

நான் எதுவும் சொல்லவில்லை.
மௌனம் பேசினேன்.

அவள் என்னை ஒரு மாதிரி பார்த்தாள்.
"நால்லா வயிறார சாப்பிட்டு செத்தால் சொர்கமாந் தாயீ. சொல்ல வேண்டியது எங் கடமை" - சொல்லிவிட்டு பாம்படம் போட்ட கிழவி கிளம்பிவிட்டாள்.

சாவு பக்கத்தில் வந்து சாப்பாடு வைத்திருக்கிறது. சாப்பாடு சாவதற்கு நுழைவு சீட்டாய் வந்து உள்ளது.

வானத்தை பார்த்தேன்.
"நீங்க எங்க சத்யா ?" - உள்ளுக்குள் கத்தினேன்.

அருவி சத்தமாய் சிரித்தது.
பக்கத்தில் துப்பாக்கி குண்டு வெடித்தது.

திரும்பி பார்த்தேன். மாடசாமி.
"எப்ப சாகுறதா உத்தேசம் ?" - கேட்டான்.

எச்சில் முழுங்கினேன். அவனது துப்பாக்கி வானம் நோக்கி சுட்டதில் இருந்து என் நெஞ்சை நோக்கி குறி வைத்தது.
அருவி சலசலத்து.

என்ன செய்வது என்று தெரியாத போது - அந்த குரல் கேட்டாது. என்ன வென்று சொல்ல்வது அந்த குரலை ?

தொடரும்

Sunday, June 27, 2010

கராடே கிட்: சீனமும் அமெரிக்காவின் வலியும்

வெள்ளி மாலை இந்த திரைப்படம் செல்வது என்று ஏற்கனவே முடிவு செய்து வைத்திருந்தோம்.

ஏற்கனவே வந்த கராடே கிட் படங்களை பார்த்தவன் என்பதோடு மட்டும் அல்லாமல் - ஜாக்கி இருக்கிறார் என்பதாலும் - இந்த படம் நாங்கள் பார்க்க வேண்டிய பட்டியலில் வந்து இருந்தது.

மாலை நேர மயக்கத்தில் - வாரக்கடைசியின் துவக்கத்தில் திரைப்படம் பார்ப்பது மகிழ்ச்சி தருவது.

நாங்கள் திரை அரங்கம் நோக்கி பயணித்தோம்.

திரை அரங்கில் கூட்டம் சொல்லிக்கொள்ளும் அளவுக்கு இருந்தது.

திரையில் படம் ஆரம்பிக்கையில் என் கண்களில் விழுந்த ஒன்று - படம் தயரிதவர்களில் ஒருவர் வில் ஸ்மித்.

அமெரிக்காவை பிரதிநிதுவபடுத்தும் மக்களில் நம் வண்ணத்தோடு ஒத்து செல்லும் இந்த ஆப்ரிக்க அமெரிக்கர்கள் நிறைய. நம்மவர்களும் இப்போது அமெரிக்க பிரதிநிதிகள் ஆகிவருகின்றனர்.

திரையில் படம் விரியும் போதே - நாயகனின் ( சின்ன பயங்க  ) தந்தை மரணடைந்துவிட்டார் என்பது வெகு நேர்த்தியாக சொல்லப்பட்டுவிடுகிறது. அப்போதே சரன்யவோ, மனோரமாவோ, சுஜாதாவோ தான் நாயகனின் தாய் என்று மூளை நினைக்க - தாயாக வேறு ஒருவர் வர - நாம் பார்ப்பது இங்கிலீஷ் படம் என்று மூளை சொன்னது.

சீனாவிற்கு நாயகனின் குடும்பம் நகர்கிறது. சினம் மிகுந்த சீனம் நாயகனுக்கு பிடிக்கவில்லை.ஆனால் அவனது தாய்க்கு வேறு வழி இல்லை.
"இது தான் நம் வீடு. டெட்ராய்டில் எதுவும் இல்லை" - என்று சொல்லும் போது டெட்ராய்ட் பற்றி தெரிந்தவர்கள் அந்த வலியை அறிந்திருக்க கூடும்.
இன்று அந்த மாகாணம் காலி செய்யபடிகிறது. GHOST CITY என்கிறார்கள். வெறிச்சோடுகிறது என்று பொருள்.

பல நிறுவனங்கள் தங்கள் இடத்தை அங்கே இருந்து மாற்றி விட்டனர்.
"என் தாய் ஒரு ஆடோமொபில் ( தமிழில் செரியான வார்த்தை என்ன ? ) நிறுவனத்தில் வேலை செய்கிறார். அவருக்கு இடமாறுதல் ( நல்ல வேலைப்ப எங்கப்பா வேலை செய்த வங்கியில் தமிழ் நாட்டிற்குள்தான் சுற்ற விட்டனர் )" - என்று நாயகன் சொல்கிறான்.

அங்கே ஒரு சீன சிறுமியை பார்கிறான். மனம் ஈர்க்கபடுகிறான். காதல் இல்லை நண்பர்களே.

அப்போதுதான் ஒரு சீன சிறுவனிடம் சண்டை வருகிறது. சீனம் பிடிக்காமல்  போகிறது. ஜாக்கி ஒரு முறை நாயகனை காப்பாற்றுகிறார்.
பின்னர் அவனுக்காக வாதாடுகிறார். வேறு வழி இன்றி கராடே கற்று தருகிறார். சொல்லப்போனால் குங் ப்ஹு. ( தமிழர் தற்காப்பு கலை )
குங்  ப்ஹு கிட் என்று பெயர் வைத்திருக்கலாம்.

சீன சிறுமியின் குடும்பம் ஒரு நிலையில் நாயகனுக்கு முதுகை காட்டி விட - ஜாக்கியின் உதவியோடு சென்று சமாதான கடிதம் வாசிக்க.
நம்ம ஊரு ரஜினி காந்த் முத்துவில் பேசும் வசனம் பேசுகிறது சீன குடும்பம்.
கொடுத்த பொருளையும் கொடுத்த வாக்கையும் திருப்பி வாங்க மாட்டோம் நாங்கள் என்று. யாருங்க வசனம்?

ஒழுக்கம் முதலில் கற்று தரபடுகிறது. பின்னர் ஒரு நிலை படுத்தல் பின்னர் கொஞ்சம் குங் ப்ஹு. கடைசியில் நாயகன் வென்றானா என்பதே கதை.

சீனத்தின் அழகை பார்க்கும் போது மனம் கொள்ளை போகிறதும். அதுவும் மலை மேல் ஒரு பெண்ணும் பாம்பும். சீனம் சிலிர்க்க வைக்கிறது.

நம்ம ஊரின் வறுமை பணமான அளவு மேன்மை பணமாகவில்லை.

முடிந்தால் ஒரு முறை போய் பாருங்கள். ரசிப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

ஒரு அரவமில்லா காட்டில் ... பகுதி 5


ன் பெயர் பைரவி. நான் சத்தியமூர்த்தியின் மனைவி. நாங்கள் அந்த நாட்களில் தேனீ பகுதிக்கு சென்றோம். அந்த வெள்ளம் நிறைந்த காட்டு மலை பகுதியில் எங்கள் வண்டி பயணித்த போது இவர் இறங்கிஏதோ கத்திக்கொண்டு இருந்தார். நான் பயத்தில் உறைந்து இருந்தேன்.


துப்பாக்கி சூட்டுக்கிடையில்  எங்கள் பயணம் இருந்தது. எங்களுக்கு என்று மிக அழகான ஒரு வானமும், வனமும் அதன் அருகில் ஒரு வீடும் இருந்தது. மென்மையான ஓட்டி தரை. நெஞ்சம் கவரும் சூழல். இங்குதான் எங்கள் வாசம் என்கிற போது மனதுக்குள் பட்டாம்பூச்சிகள் பறந்தன.

எங்கள் வாழ்வின் தேனிலவு இது என்று இதயம் சொன்னது. ஆனாலும் துப்பாக்கியும் கையுமாக இவர் சுற்றினார். தடினமான ஜெர்கின் - தடினமான பூட்ஸ் என்று எல்லாம் இவர் இதயம்  போலவே. ஆனாலும் இவர்என் செல்ல காதலர்.

அந்த நாள் எனக்கு நிறையவே  ஞாபகத்தில் உள்ளது. இரவு பொழுது. நிலவு இந்த மண்ணில் குளுமை தந்துகொண்டிருந்தாள். பொன்னிற நிலவு சிதறிய நட்சத்திரங்களும் ஒரு அழகிய ஓவியம் போல இருந்தது.

இவர் காவல்நிலையத்தில் இருந்தார். வருவதற்கு தாமதம் ஆகும் என்று தொலை பேசி அழைப்பு விடுத்து சொன்னார்.

இவர் தொலைபேசி அழைப்பு விடுத்து சொன்னதும் - நான் என் படுக்கையில் போய் படுத்துக்கொண்டேன். கொஞ்ச நேரம் போய் இருக்கும். ஏதோ வண்டி வரும் சத்தம். எழுந்தேன். வெளியில் வந்தேன்.

ஒரு முருட்டு ஜீப் வந்து கொண்டிருந்தது. அது ஒளி வெளிச்சத்தை பாய்ச்சியபடி வந்தது. இவர்தானோ - விளயாடுகிராரோ  என்று நினைத்தபடியே வாசல் வந்தேன். எங்களுக்கான இரண்டு காவலர்கள் வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்தனர்.

ஜீப் சிறுத்தை மாதிரி வந்தது. எங்கள் வீட்டு வாசலில் நின்றது. சில மனிதர்கள் இறங்கினர்.

"பயப்படாத தாயீ" - வண்டி ஓட்டி வந்தவன் சொன்னான். அவன் இறங்கவில்லை.

எங்கள் காவலர்கள் தாக்கப்பட்டனர். நான் கதறினேன். அவர்கள் என்னை கடத்தினர். கண்களை கட்டினர்.
எனக்கு இந்த வண்டி ஓட்டியை எங்கோ பார்த்த மாதிரி இருந்தது. முரட்டு உடல். கூர்மையான விழிகள். இரண்டு நாள் தாடி. முரட்டு கட்டபொம்மன் மீசை. இவன் யார். இவனை நான் எங்கே பார்த்தேன். இவனுக்கும் எனக்கும் இடையில் என்ன ?

ஜீப் பறந்தது. காவலர்கள் வீழ்ந்து கிடந்தனர். நிலா எல்லாவற்றையும் பார்த்துகொண்டு இருந்த்தது. இந்த குளிர் பகுதியில் இந்த இரவில் என் முகம் முத்து குளித்திருன்தது. நிலவின் கதிர் என் வியர்வை முத்தில் விழுந்து மின்னி சரிந்தது.

இவன் யார் ? - என் இதயம்  என் நினைவுகளை அலசியது.

தொடரும்

Saturday, June 26, 2010

தமிழர்கள் யார் ?

அஸ்கோ  பர்போலா  அவர்கள்
நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு தமிழை பற்றியும் வரலாற்றை பற்றியும் எழுத ஒரு வாய்ப்பு - இல்லாவிட்டால் ஒரு நிலை வந்தமயில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே.

தமிழர்கள் யார் ? தமிழ் மொழி எப்படி உருவாகியது? ஏன் தமிழ் என்கிற வார்த்தை திருக்குறளில் இல்லை ?

தமிழர்கள் குமரி கண்ட மனிதர்கள். கடலில் குமரி கண்டம் அழிந்துவிட்டது - இது ஒரு நம்பிக்கை.

நான் நமக்கு தெரிந்த விடயத்தில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறேன். அனகோண்டா - இது ஒரு தமிழ் சொல். ஆணை கொண்டான் என்கிற தமிழ் சொற்களின் இணைப்பே இது.

அப்புறம் அதிகம் பேசப்படும் மாயன் நாட்காட்டி - மாயன் அல்லது மயன் என்பவர்கள் இலங்கையை வடிவமைத்த அல்லது இலங்கையில் தொழில் புரிந்த வர்த்தக குழு.

இராமாயணத்தில் என்று நினைக்குறேன் - நீலன் மாயன் என்கிற இருவரின் திட்டத்தில் உருவானதே பொன் இலங்கை என்று சொல்லப்படும் இலங்கையின் ஒரு பகுதி என்கிறது.

இந்த மாயன்கள் பின்னர் மெக்ஸிகோ பயணித்தமை பற்றி viewzone .com என்கிற ஆங்கில இணையதளத்தில் படித்தேன்.

தமிழின் பயன்பாடு இவர்களை போன்ற வர்த்தக குழுக்களால் அதிகம் பரப்பப்பட்டது. இவர்கள் தங்கள் வர்த்தக மொழியாக தமிழையே பயன்படுத்தினர். அப்போதெல்லாம் தமிழர்கள் என்பதை விட அந்த குழுக்களின் பெயரே பயன்பாட்டில் இருந்து வந்து உள்ளது. திருக்குறளின் காலகட்டத்தில் தமிழ் என்கிற வார்த்தை இருந்ததா என்பதே ஒரு ஆய்வுக்குஉரியது.

தங்களுக்கு என்று ஒரு மொழி உருவான தருணத்திலும் தாய்லாந்த் போன்ற நாடுகளில் ஆட்சி மொழி தமிழே! இந்தோனேசியா தமிழ் மண்ணாகவே இருந்து வந்து உள்ளது.

சிந்து சமவெளி:  - அஸ்கோ  பர்போலா  அவர்கள் இது தொடர்பாக நிறைய ஆய்வு செய்து செய்திகள் வெளி இட்டு உள்ளதே தற்போதைய சலசலபிற்கு காரணம்.

சிந்து சமவெளி பற்றி ஏற்கனவே திரு மகாதேவன்  சொல்லி வந்துள்ளதை படித்து உள்ளேன். தினமணியில் அவரது ஆய்வு கட்டுரைகள் படித்து உள்ளேன். முரு மற்றும் மீன் ஆகிவை. தமிழில் தற்போதும் வழக்கில் இருந்து வரும் வார்த்தைகளை குறிக்கின்றன. இவை சிந்து சமவெளியில் கிடைக்கபட்டவை.

இன்று பக்ஷ்டூங்கள் என்று தங்களை அழைத்து கொள்ளும் பாகிஸ்தானியர்கள் மக்கட் குழு தங்களை திராவிடர்கள் என்றே பதிவு செய்கின்றனர்.

சிந்து சமவெளியில் இருந்த இறைவனின் பெயர் பசுபதி நாதர். அதிகம் தமிழ் கொண்டுள்ள பெயர் இது. இவரை பசுபதீஸ்வரர் என்றும் சொல்கிறார்கள்.
பசுவின் அதிபதி. அதிபதி என்பவன் உடையவன் என்று பொருள் - இதுவே பின்னர் கணவன்களுக்கு. திருவின் உடையவன் - திரு பதி.

இந்தியாவின்  கல்வி அலைவரிசையில் சிந்து சமவெளி பற்றிய ஒரு பாடம் நடத்தப்பட்ட போது - வடமொழியோ தேவநகரி மொழிகளோ எங்கே இல்லை என்றே பதிவு செய்த்தனர். திராவிடமந்தான் மொழியாக இருக்கலாம் என்று சந்தேகம் கிளப்பப்பட்டது. இன்று இது பலரால் ஏற்றுகொள்ளபடுகிறது.

தமிழர்கள் யார்:

இதுதான் முதலில் அதிகம் பார்க்கபடவேண்டியது. பல குழுக்கள் தமிழை பேசினர். ஆனால் அவை கொஞ்சம் கொஞ்சம் வேறுப்பட்டே இருந்தன. அப்புறம் அவர்களின் எழுத்துவடிவங்கள் வெவ்வேறானவை.

பல்லவ வட்டெழுத்து முறையில் இருந்தே தன் வரி வடிவத்தை தாய் ( தாய்லாந்தின் ) மொழி எடுத்துக்கொண்டது.

மூர்கள் என்று சொல்லப்படும் மொரக்காவை சார்ந்தவர்கள். ஐரோப்பியர்கள்; கிரேக்கர்கள்; எகிப்தியர்கள் என பல வர்தககுளுக்கள் அவர்களின் மொழிபயன்பட்டை அதிகபடுத்தியவை.

தமிழர்கள் இது போன்றே இருந்து வந்து உள்ளனர். இப்ன் பட்டுடா என்கிற அரேபியாவின் வழிப்போக்கன் கேரளம் வந்தது இன்னும் வரலாற்றில் உண்டு. ஆனால் பட்டுடவின் மரக்கலம் உடைந்த தருணத்தில் அவனுக்கு மன்னன் உதவில்லை என்றும் உதவினார் என்றும் பதிவு செய்யபடுகிறது.
வழக்கம் போல் BBC வாயிலாகவே இந்த உண்மை அறிய கிடைத்தது.

தமிழர்களின் வணிக பொருள் திரவியங்கள். அதில் மிளகும் அடக்கம். மிளகு தமிழ் மண்ணில் மட்டுமே  ( கேரளமும் ) விளைந்ததாக பதிய படுகிறது.

ஏசுவின் பிறப்பின் தருணத்தில் ஏசுவை காண வந்தது திரவிய வர்தர்கர்கள் - கிழக்கில் இருந்து வந்தவர்கள் - என்று நம்பபடுகிறது. இது உண்மையாக இருந்தால் - அவர்கள் தமிழர்கள் ஆக இருக்கலாம்.

சுமேரியர்களுடன் தமிழர்கள் தென் அமெரிக்காவில் கலந்துகொண்டனர் என்று சொல்லப்படுகிறது. மேசிகோவில் உள்ளவர்கள் அந்த மண்ணின் மனிதர்களைத்தான் திருமணம் செய்து கொண்டனராம். இது அங்கே விதி போல் கடைபிடிக்கபட்டிருக்கலாம். வெள்ளையர்கள் வந்த தருணத்திலும் இந்த  நிலை என்று ஒரு முறை அறிந்துகொண்டேன்.

First நேஷன்ஸ் என்று ஒரு குழு கனடா மண்ணில் உண்டு - இவர்கள் பூர்விகர்களுக்கு பின்னல் வந்திருக்கலாம் - இவர்கள் வணிக குழுவாக இருக்கலாம். எனக்கு இது தொடர்பாக முழுமையாக தெரியவில்லை.

மேசிகோவின் பல நகர் பெயர்கள் தமிழ் பெயர்களின் திரிபே என்று சில ஆய்வாளர்கள் பதிவு செய்கின்றனர். மலையூர் என்கிற ஊரின் பெயரே மலேசியா என்கிறது ஆங்கிலர்களின் ஆய்வு.

ஆக வெள்ளையர்களின் வரவிற்கு முந்தய வரலாற்றில் தமிழர்கள் என்று எந்த நிலையிலும் தமிழர்கள் அறியப்படவில்லை அவர்களின் குழு பெயரிலே அறியப்பட்டனர். மாயன்கள் - அபோர்கின்கள் - ஈழர்கள் - வேட்டுவர்கள்  - நாகர்கள் - யட்சர்கள் ( இந்த பெயர் பற்றி ஆய்வு செய்வது நலம் ) என்று நிறைய குழுக்களாகவே தமிழன் அறியப்பட்டான். தமிழனாய் அல்ல. இன்றும் தமிழர்களை குழு பெயர் சொல்லி குறிக்கும் வழக்கம் மலையாள பூமியில்  உண்டு. பாண்டிகள் நாம் சேரர்களுக்கு.

தமிழ் மொழி எப்படி உருவானது ?:
இது மில்லியன் டாலர் கேள்வி. தமிழ் மொழியின் ஆய்வை பார்த்தால் - சிலர் தமிழ் தான் முதல் மனிதன் பேசிய மொழி என்று சொல்லி விடுகின்றனர்.
ஆதாம் என்று விவிலியத்தில் வரும் பெயர் - ஆத்மா - ஆன்மா - ஆண்மகன் என்பதன் திரிபே என்று சொல்ல்பவர்கள் உண்டு. eve  - என்று சொல்லப்படும் பெயர் என் வாழ்வே அல்லது ஏ வாழ்வே ! என்பதின் திரிபாக  இருக்கலாம். EVE என்பதை தமிழ் விவிலியம் ஏவாள் என்று பதிவு செய்கிறது. - ஆது ஏவாழ் ஆக இருக்கலாம்.

இதில் நான் முழுமையாக உடன்படுவதில்லை. காரணம் முதல் மனிதர்கள் பேசினாரா என்பதன் ஆய்வுகள் எதுவும் நம்மிடம் முழுமையாக இல்லை. அதுவும் போக ஒரு சமயபுத்தகத்தை அவர்களின் நிலையில் இருந்து வேறு நிலையில் நோக்குவது சரியானதா என்பதில் எனக்கு பல கேள்விகள் உண்டு. மற்றவர் மத நம்பிக்கையில் நாம் உள் நுழைதல் நலம் இல்லை.

ஆனால் கிருத்துவம் தமிழ் மண்ணில் முதலில் இருந்ததா ? - நாங்கள் இந்தியாவில் இறங்கியபோது கிருத்துவ வழிபாடு கேரளத்தில் இருந்தது என்று போர்டுகேசியர்கள் பதிவு செய்கிறார்கள்.

ஒரு நிலையில் தமிழ் மொழி குடும்பம் தமிழ் என்கிற மொழியாக உருவெடுத்து உள்ளது. இது ஆரம்ப காலத்தில் திராவிடம் - திரவிய மனிதர்களின் மொழி என்று அழைக்க பட்டு பின் தமிழ் என்று ஆகி இருக்க கூடும்.கன்னடம் இந்த நிலையில் தொடங்கி இருக்கலாம். இந்த நிலையிலே தமிழின் கடினமான எழுத்துக்கள் நீக்கபட்டிருக்கலாம். திருக்குறள் தமிழ் என்கிற வார்த்தை உருக்கொல்வதர்க்கு முன் எலுதபட்டிருக்கலாம்.

தில்லி என்கிற தற்போதய இந்தியாவின் தலைநகரம் பற்றி ஒரு தொடர் ஒரு முறை ஒளிபரப்பானது - அது சோழர்கள் பூமி என்று அதில் ராஜ்பாப்பர் என்கிற இந்தி நடிகர் பட்டும் படாமல் பதிவு செய்வார். இது ஒரு மொழியாக்க நிகழ்ச்சி. இந்தியில் என்ன சொன்னார் என்று தெரியாது.

வடமொழி புத்தகங்கள் சொல்வது - தில்லி என்கிற காடு - ஆடுகள் மேய்வதற்கு கொடுக்கப்பாட்ட ஒரு நிலம். இடையில் வந்தவர்கள் இடையர்கள்.
குதிரை   தமிழ் மண்ணில் ஆரம்பத்தில் இல்லை. ஆடுகள் ? ஆனால் பின்னர் தமிழ் மண்ணிலும்  நிறைய ஆடு மேய்க்கும் பழக்கம் வந்தது. எனவே இடையர்கள் தொழில் பெயர் ஆனது!

தமிழ் ஆட்சி முறை பெயர்கள் :

இராவணன் , ராசன் , ராஜன், கோன், கோ என்று அரசர்கள் அழைக்கப்பட்டனர். இது எதுவும் மானுட பெயர் அல்ல. ராவணனின் பெயர் இரவின் வண்ணம் கொண்டவன் என்று சொல்ல பட்டாலும் - இலங்கையில் பத்து பகுதிகள் இருந்ததகவும் - அங்கே நான்கு குழுக்கள் இருந்தன என்றும் - வரலாறு உண்டு. ராவணன் என்பது ஈழர்களை பொறுத்தவரை அரசன் என்பதின் குறிப்பாக இருந்திருக்கலாம். இந்திரன் என்பது அவ்வாறே வழங்கபடுகிறது -வடபுலத்தில்.

தமிழர்கள் பற்றி சொல்லும் போது - புத்திசாலிகளின் பகுதி லெமுரியா என்று செவ்வாயில் இருந்து வந்ததாக நம்பும் ஒரு அறிவிர் சிறந்த சிறுவன் சொல்வதாக ரஷ்ய ஏடுகள் பதிவு செய்த நிகழ்வு ஞாபம்வருகிறது.

தென்புலத்தில் இருந்தோர் அறிவிர் சிறந்தவர்  - வடபுலத்தில் இருந்தோர் வலிமை மிகுந்தோர். ஒரு குழு லெமுரியா குழு ஒரு குழு அட்லாண்டிஸ் குழு - இவர்களே முதலில் தோன்றிய மனிதர்களா என்று கேள்வி கேட்கப்பட்டு ஆய்வு நடக்கிறது.

இதில் லெமுரியா பற்றி பேசுவது நாம்தான்.

Search Amazon.com for TAMIL HISTORY

ஒரு அரவமில்லா காட்டில் .... பகுதி 4

பசுமை காடுகளின் நடுவில் எங்கள் தேடுதல் வேட்டை ஆரம்பமானது.

என் கை துப்பாக்கி என் கைபிடிக்குள் இருந்தது. தடினமான ஜெர்கின் என் மீது இருந்தது.

கல்லும் முள்ளும் சூழ்ந்த அந்த இடத்திற்குள் என் கண்கள் துருவி துருவி தேடியபடி இருக்க நான் பயணித்தேன். எனக்கு பின்னாடி எங்கள் ஆட்கள்.

நதி சலசல என ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. எங்களை யாரும் தாக்க வில்லை. நாங்கள் அந்த வெட்ட வெளிக்குள் நுழைந்தோம்.

என் கை துப்பாக்கி வானம் பார்த்து வெடித்தது.

கூட்டம் சலசலத்து. அது ஒரு கோயில் திருவிழா. ஒரு நிமிடம் நிசப்பதம். சுற்றிய ராட்டினங்கள் நின்றன.

"மாடசாமி - ஓடி ஒழியாத! நாங்க வலைச்சிட்டோம் " - நான் கத்தினேன்.

கூட்டம் மௌனம் காத்தது. இளைய பெருமாள் என் பக்கத்தில் வந்தான். அந்த விஷயத்தை சொன்னான்.

இந்த முறையும் ஏமாற்றம். தோல்வி எங்கள் தோள்பட்டைகளில் உள்ள நட்சித்திரங்கள் மாதிரி எங்கள் உடுப்பில் ஒட்டிகொண்டது. தோற்றுபோவதில் ஒரு வலி உண்டு. அதுதான் வெற்றியை நோக்கி செலுத்தும் சக்தி படைத்தது. தோற்பவர்கள் எல்லாம் வெல்வதற்கு என்னவேண்டும் என்றுதான் ஆராய்வார்கள் - ஒரு நிலையில் அவர்களுக்கு எந்த விதிமுறைகளும் கண்களுக்கு தெரியாது - இது தான் ஆயுதம் ஏந்திய தோல்வியாளனின் நிலையும். கடைசி வரை தளராது போரடி விதியும் மீறாமல் வெல்பவன் - மிகவும் பக்குவம் படைத்தவன்.உயர்வானவன்.

எங்கள் நாய்கள் குரைத்தன. இருள் கவிலத்தொடங்கியது. தேடினோம் - அவன் கிட்டவில்லை. கிட்டியவற்றை அள்ளிக்கொண்டு கிளம்பினோம்.

காவல் நிலையத்திற்கு வந்தோம். நான் முகத்தை கழுவினேன். கண்ணாடியில் பார்த்தேன்.

அழுக்கடைந்த அந்த கண்ணாடியை தொடைதேன். தோற்றவனின் முகம் -கண்ணாடியில் படர்ந்தது. இதயம் வலித்தது. என்னை நானே காரி உமிழ்ந்து கொண்டேன்.

வெளியில் வந்து நின்றேன். நிலா உயரத்தில் இருந்து சிரித்தது. காவல் நிலையத்துக்குள் விசாரணை நடந்து கொண்டிருந்தது. வலியும் ரணமுமான கத்தல்கள்.

காதுகள் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.

"ஆ.... " அந்த குரல் கத்தியது. உள்ளே நுழைந்தேன். வெறித்து பார்த்தேன்.

கொஞ்ச நேரம் போய் இருக்கும்.

என் கை பேசி அலறியது.

"என்ன .... சொல்ற ?" - நான் கத்தினேன். அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனேன். என் வாழ்வின் மோசமான நாளின் கடைசி நிமிடங்கள் அது.

வெளியில் ஓடி வந்து ஜீப்பில் அமர்ந்தேன். யாருக்கும் காத்திருக்கவில்லை. வண்டியை உயிர்பித்தேன். வண்டி பறந்தது.

நிலா மயங்கியது. நான் வேதனையில் விழுந்தேன்.

வண்டியை நிறுத்தி விட்டு பார்த்தேன். பின்னல் எங்கள் படை இளையபெருமாளுடுன் வந்திருந்தது.

"சார்..." - பெருமாள் ஓடிவந்தான்.

நான் சொன்னேன். எல்லோரும் மௌனம் காத்தனர்.

நதி சலசலத்தது.

தொடரும்

Wednesday, June 23, 2010

ஒரு அரவமில்லா காட்டில் ... பகுதி 3

டை உடைந்து வெள்ளம் வடிவத்தை நான் பார்த்திருக்கிறேன். எங்களிடம் தப்பிக்க வழியில் சேதம் ஏற்படுத்துவதை  பார்த்திருக்கிறேன்.
சமூக விரோதிகளிடம் பண்பை எதிர்பார்க்க முடியாது. கெஞ்சி மன்றாடிய பலரை போட்டு தள்ளி  உள்ளோம். எங்களுக்கு தெரியும் அதெலாம் உயிர் வழியில் பிறக்கும் நாடகம் என்று.

நான் எப்போதும் இறக்கபட்டதில்லை சமூக விரோதிகளுக்கு; ஆயுதம் ஏந்திய சட்டவிரோதிகளுக்கு; ரௌடிகளுக்கு.

ஆனால் நான் அங்கே பார்த்தது ஒரு மிக பெரிய ஆச்சரியம். வெள்ளத்தின் நடுவே பிழை குடிகளுடன் குடும்பம் குடும்பமாய் மக்கள் வெள்ளம்.

வண்டியை விட்டு இறங்கினேன்.
என் குளிர் கண்ணாடியை கழட்டினேன். கதிரவன் மேலே இருந்து செங்குத்தாய் விழுந்தான். வட்ட வட்டமாய் அவனது கதிர்கள் வட்டமிட்டன ஒரே நேர்கோட்டில்.

திரும்பிப்பார்த்தேன் - பைரவி, நடுக்கத்துடன் இருந்தால் ஜீப்பில்.

எங்கள் வண்டியின் ஓட்டுனர் இறங்கி வந்தார். நான் அந்த நீர் வெள்ளத்தின் மேல் என் அழுத்தமான பூட்ஸ் கால்களை அழுத்தி வைத்திருந்தேன்.
நான் எங்களுக்கு பின்னல் வந்த ஜீப்பை வெறித்து பார்த்தேன்.

இந்த பகுதி இன்ஸ்பெக்டர் இளைய பெருமாள் அந்த ஜீப்பில்தான்  இருந்தார். வேகமாய் ஓடி வந்தார்.
"சார் - இவனுங்க மடசமிக்கிட்ட காசுவன்ன்கிட்டு வந்திருப்பாணுக. சுட்டு தள்ளிடலாம்"

நான் அவர் கண்களை நேருக்கு நேராக பார்த்தேன். சுடுவதால் பிரச்சனைதான் வரும்.
நான் அவர்களை நோக்கி நடந்தேன்.
"அய்யா திரும்பி போய்டுங்க"
"நான் நெனச்சா உங்கள சுட்டு போட்டுடுவேன்" - கத்தினேன்

அவர்களிடம் ஒரு அசைவும் இல்லை. வானத்தை நோக்கி எங்கள் படை சுட்டது.
வழி மறித்திருந்தவர்களை பார்த்தேன். கத்தியும் அருவாளும் கம்புகளும் அவர்களிடம் இருந்தது. சட்டவிரோதிகளிடம் என்ன பைபிளும் கீதயுமா இருக்கும் ?

வேறு வழி இல்லை இவர்களை சுட்டுதான் ஆகவேண்டும்.
"சூட்" - கட்டளை  இட்டேன்.

நான் நினைத்த மாதிரியே அவர்கள் எங்களை தாக்கினர். துப்பாக்கி சூடுகள் நடக்கும் போதே நாங்கள் பயணித்தோம்.

ரம்யமான  மலை பகுதி. எங்களுக்கு என்று ஒரு வீடு. கண்ணுக்கு இனிமையான  பச்சை. சொர்கத்தின் தரை கூட பச்சையாகதான் இருக்குமோ.

பைரவி கொஞ்சம் பயன்திருந்தாலும். அவளுக்கு தெரியும் இது எங்கள் வாழ்வின் அங்கம் என்று. சிங்கத்தின் மனைவி என்றால் புலியின் கூச்சலுக்கு கூட கொட்டாவிதான் விடவேண்டுமே தவிர பயப்பட கூடாது. அவள் சிங்கத்தின் மனைவி. என்னவள்.

வெள்ளை வண்ண சுடிதாரில் நீல வண்ண பூக்கள் பேச அவள் அந்த பச்சை நிலத்தின் அழகை அதிகப்படுத்தினாள்.

நான் ஒரு சின்ன வெள்ளை வட்ட  மேசைக்கு அருகில் நாற்காலியில் அமர்ந்து செய்தி எட்டில் மூழ்கி இருந்தேன். அவளை பார்த்தேன். அவள் பூக்களை வருடிகொண்டிருந்தால். இனம் இனத்தோடுதானே சேரும். மென்மை மேன்மயோடுதானே சேரும்.

என் தொலை பேசி சிணுங்கியது. இளைய பெருமாள் அழைக்கிறார்.
"சொல்லுங்க பெருமாள்"

என் வாழ்நாளில் ஒரு திருப்புமுனையான நாளை சந்திக்க இருக்கிறேன் என்பது அப்போது எனக்கு தெரியாது. கிளம்புவதற்கு ஆயத்தமானேன்.
என் ஜீப் கிளம்பியது.

அந்த நாளின் நினைவு இன்றும் உள்ளது. நான் மறக்கமாட்டேன் அந்த நாளை.

தொடரும்

Tuesday, June 22, 2010

ஒரு அரவமில்லா காட்டில் ... : பகுதி 2


ன் நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் நான் மற்றவர் செயலுக்கு பாராட்டு பெற்றதில்லை.
அப்படி இருக்கும் போது ஒரு குற்றத்திற்கு ...
என்னால் நிச்சயம் முடியாது. நான் மாடசாமியை சுடவில்லை.

உங்களுக்கு மாடசாமியை பற்றி சொல்லி ஆக வேண்டும். தமிழ் நாட்டின் தேனீ மாவட்டத்தில் அவன் பெயருக்கு ஒரு பயம் உண்டு. மரியாதையும் உண்டு.

மாடசாமி இதுவரை ஏழு காவல் துறை மனிதர்களை கொன்று உள்ளான். ஒரு முறை காவல் நிலையத்தை சூறை ஆடி உள்ளான். ஈவு  இறக்கம் இல்லாத மனிதன். சிலருக்கு அவன் அய்யனார் - அதாவது காவல் தெய்வம். ஆனால் காவல் துறைக்கு அவன் பொறுக்கி தலைவன்; ரவுடி ராஜா; ஆயுதம் ஏந்திய சட்ட விரோதி; தேடப்படும் குற்றவாளி. ஆனால் அவனை நான் சுடவில்லை. எனக்கு அவனை சுட்டதிற்கு ஒரு பதக்கமும் வேண்டாம்.

நான் அந்த சித்திரை மாதத்தின் முதல் நாளில் தொலைபேசியில் அழைக்கப்பட்டேன். அது இரவு நேரம்.

சென்னையின் கிழக்கு கடற்கரை சாலையில் என் வீடு.

நானும் என் மனைவியும் எங்கள் சித்திரை திருநாளின் நாளின் நாளை முடித்து விட்டு இருந்தோம். எங்கள் படுக்கை அறையில் அவள் என்  அருகில் படுத்திருந்தாள். அதுவும் என் நெஞ்சில் தலை வைத்து. இன்று கோயிலுக்கு பொய் வந்தவள் அதே புடவையில் இருந்தா
ள். மெல்லிய பட்டு. பச்சை வண்ணம். வட்ட முகம். சிர்ப்பகலைகள் கூடி கற்பம் தரிக்க பிறந்த அற்புதம் அவள். மஞ்சள் பூச்சில் அவளின் முகம் அந்த பொன்னிற வெளிச்சத்தில் நிலவை விட அழகாக இருந்தது.

நான் அவளது உள்ளங்ககையில் என் முகம் பார்த்துகொண்டிருந்தேன்.
"என்ன பாக்குறீங்க ?" - மயில் இறகு  கை.
"கை ரேகை"
"தெரியுமா என்ன?" - என்னை நோக்கி திரும்பினாள். முகல் பார்த்தாள். நிமிர்ந்து அமர்ந்தாள். அவளது வெள்ளை தந்த கைகள் என் நெஞ்சில் மென்மையாய்  உரசியது.
"கொஞ்சம் கொஞ்சம்"
"சொல்லவே இல்ல"
"சொல்லிட்டா போச்சு "
"என்ன சொல்லுது கை ?"
"உலக உத்தமன் உன் புருசன்னு "
"கிழிஞ்சுது" - அவள் உதட்டை சுளுக்கினாள். மீண்டும்  நெஞ்சில் சாய்ந்தாள்.
 

அந்த நேரம் பார்த்து அந்த தொலை பேசி மணி அடித்தது. வெள்ளை மேனி தொலை பேசி அது. அதன் மீது எனக்கு எப்பவுமே ஒரு காதல் உண்டு.
வெள்ளை மேனி என்றாலே ஒவ்வொரு இந்திய ஆணுக்கும் அதுவும் தமிழ் ஆணுக்கு ஒரு ஈர்ப்பு உண்டு. அது பெண்ணாக இருந்தால் என்ன பேசும் தொலைபேசியாக  இருந்தால் என்ன.
 

"சத்யா" - என் பெயரை சொன்னேன்
"நான் DGP  பேசுறேன்" - மறு முனையில் ஒரு முரட்டு குரல்.
"சார்" - விரைத்துகொண்டது  என் உடம்பு. ஆண்மை  கொண்டது என் குரல்.
"உங்கள ஒரு முக்கிமான அசைன்மெண்டுக்கு பயன் படுத்த உள்ளோம்.
"என்ன அசைன்மென்ட் சார் ?"
 "நாளைக்கு சரியா பத்து மணிக்கு என்னோட ஆபிஸ் வாங்க"
"எஸ் சார்" - சல்யூட் அடிக்காத குறையை சொல்லி வைத்தேன்.

அவள் முகம் பார்த்தேன்.
"உங்க ஆளுங்களுக்கு நேரங்காலமே தெரியாதா ?" - சிணுங்கினாள்
"நான் அவளது முகத்தில் தவழ்ந்த அந்த சுருள் முடிகளை என் விரலால் வருடினேன். என்னவளின் மீதுதான் அது அழகு.

எங்கள் படுக்கை அறையின் விளக்குகள் அணைந்தன.

காலை நேரம். காவல் துறை தலைமை அலுவலகம். நான் எங்கள் தலைமை அலுவலரை சந்தித்தேன்.
அவர் கை கொடுத்தார். அவர் என்னை கை கொடுத்து பேசி விட்டு அனுப்பி வைத்தார்.

நான் என் மனிவியோடு கிளம்பினேன் தேனீ மாவட்டத்திற்கு. எங்கள் ஜீப் அந்த காடுகளில் பயணித்தது. அப்போதுதான் அது நடந்தது. நான் இதுவரை அப்படி ஒரு நிகழ்வை என் வாழ்வில் பார்த்தே இல்லை.

ஒரு முறை வியந்தும் பயந்தும் போனேன். எங்கள் வண்டி நின்றது. நான் பார்த்தேன். வருகிற வழி ஒன்றும் சிதைந்து கிடைக்கவில்லை. தாக்குதலும் இல்லை. ஆனால் நான் கொஞ்சம் துணுக்குற்றேன்.

அந்த நிகழ்வு ....

தொடரும்

Monday, June 21, 2010

ஒரு அரவமில்லா காட்டில் ...

மிக பெரிய மலை உச்சி. கீழே விழுந்தால் சாம்பல் கூட மிஞ்சாது. பச்சை பசேல் என்று அந்த மலைக்கு பச்சை கம்பளி போர்த்திவிட்ட மாதிரி காடு.

கதிரவன்னின் கதிர் மலை உச்சியில் விழுந்து தண்ணீரில் விழும்போது வெள்ளியை காய்ச்சி உற்றியமாதிரி தண்ணீர் விழும். அருவி வீழும் இடத்தில் -- குருதி விழுந்தால். அதுவும் ஒரு ஆண் சிங்கம் கத்திகொண்டே விழுந்தால் ... இதயம் சுருங்கி விட்டு விரிய மறுக்கும். கண்கள் மூடுவதா   இல்லை பார்க்க நேர்ந்ததே என்றுதன்னையே சாடுவதா என்று நினைக்கும்.

அவன் அப்படி தான் அந்த 120  அடி உயரத்தில் இருந்து விழுந்தான்.

"சத்யா ..... " - விழுகிற போது என் பெயரை சொல்லிக்கொண்டே.

என்னை சுற்றி ஒரு கூட்டம் இருந்தது அவனை சல்லடை என    தோட்டாக்களால் துளைக்க. குண்டுகள் பாய அந்த வீரன் என் கண்களுக்கு முன்னால்
கம்பீரத்தோடு விழுந்தான்.

அலாரம் அடித்தது. கண்களை கசக்கிவிட்டு எழுந்தேன். எனது வீட்டில்தான் படுத்திருக்கிறேன். மணியை பார்த்தேன் - ஆறு. ஆறும் அருவியும் இனி என் வாழ்வின் நினைவலைகளில் கலந்துவிட்டவைகள்.

எழுந்து உட்கார்ந்தேன். என் படுக்கைக்கு பக்கத்தில் இருந்தது அந்த நாளேடு மேசையில். கூடவே காபி கப்பும் சாசரும்.

நாளேட்டை எடுத்தேன் - தலைப்பு செய்திகள், "கடத்தல்காரன் மாடசாமி வழக்கு பாராட்டு விழா" என்று இருந்த்தது.

"என்னங்க கோயிலுக்கு நேரம் ஆச்சு" - என் மனைவி பைரவி கத்தினாள். காதில் விழுந்தது.

குளியல் அறைக்குள் போனேன். பல் விளக்கினேன். குளிக்க வேண்டி வந்தது. ஷவரை திறந்தேன். நீர் பாய்ச்சி அடித்தது. அருவி மனுதுக்குள் வந்தது.
அந்த அருவியின் ஓசை நூறு யானைகள் சேர்ந்து பிளிவர்து போல இருக்கும். அவ்வளவு தண்ணீர் விழும்.

ஷவரின் தண்ணீர் எதோ நிறம் மாறுவது போல் இருந்தது எனக்கு. ஷவரை நிறுத்தினேன். கையில் இருந்த நீரை பார்த்தேன் சிவப்பாய் இருந்தது.

துண்டை எடுத்து துடைத்தேன். கண்ணாடியில் முகம் பார்த்தேன். என் மனைவி கொட்டை எழுத்தில் எழுதி வைத்திருந்தாள் -
"நீர் சிவப்பாக இல்லை. அது உங்கள் கற்பனை"

தலையை வாரிக்கொண்டேன்.

அவள் கோயில் செல்ல தயாராகவே இருந்தாள். ஆனால் அவள் முகத்தில் கலையே இல்லை.

நாங்கள் கோயிலுக்கு போனோம்.

எங்களுக்காகவே ஒரு குருக்கள் காத்திருந்தார். குளக்கரையில் அமர்ந்தோம்.

"இப்படி உட்காருங்கோ. இதை கையில கட்டிகூங்கோ"
நானும் அவளும் அவர் சொன்னதை செய்தோம்.

"நான் சொல்லறத திருப்பி சொல்லுங்கோ"
மீண்டும் அலை அடித்ததும். அருவி விழுந்தது. அவனும் விழுந்தான்.

"சத்யா .... " -காததில் விழுந்தது அவனது குரல்.
"சார் ..." - குருக்கள் இடை மரித்தார்.
"ஸ்வாகா சொல்லுங்கோ " - குருக்கள் சொன்னார்.
"ஸ்வாகா" - சொன்னேன்

என் பெயர் சத்யமூர்த்தி. தமிழ் நாட்டின் காவல்துறையில் நானும் ஒருவன். மாடசாமியை என் தலைமையின் கீழ் இருந்த படைதான் சுட்டு கொன்றது. நான் அவன் சாகும்போது அங்கேதான் இருந்தேன்.

மாடசாமி தமிழ்நாட்டின் காவல்துறையின் தலைவலியாய் இருந்தவன். இன்று அவனை கொன்றதற்குதான் பாராட்டு விழா.

எங்கள் சடங்குகள் முடிந்தன. என் மாமனாரும் மாமியாரும் வந்திருந்தனர்.
"என்ன குருக்களே, எப்படி போச்சு ?" - மாமியார் கேட்டார்.
"எதுவும் மனசு ஒத்து செஞ்சமாதிரி தெரியல. பாவம் கலயனும்னா மனசு ஒத்து செய்யணும்" -சொல்லிவிட்டு என் மாமனார் கொடுத்து தட்சணையை வாங்கி விட்டுகிளம்பிவிட்டார்.

"மாப்பிள .... குருக்கள் ..." - என் அத்தை ஆரம்பித்தார்.

நான் எதுவும் கேட்காமல் நடந்தேன். இன்று நான் பாராட்டுவிழவிற்கு போகவில்லை. ஏன் தெரியுமா ...?

தொடரும்

Sunday, June 20, 2010

என் பயணங்களில் : எழுத்து அறிவித்தது!

தந்தையின் இடமாற்றங்கள் எனது கல்வியை பாத்தித்தது. எப்போதெல்லாம் இடமாற்றல் ஆணை வருகிறதோ அப்போதெல்லாம் முதல் பலி கல்வியாகவே இருந்தது.

அதிலும் கல்வியின் ஆரம்ப கட்டம் அது. கணிதம் மற்றும் மொழிகளை அறிமுகம சேயும் தருணத்தில் நான் மரம் விட்டு மரம் தாவும் குரங்கு மாதிரி இடம் தாவி கொண்டிருந்தேன்.

என் தாய் மொழி தமிழ் - அதன் ஆரம்பம் கூட எனக்கு இப்படிதான் கிட்டியது. இடமாற்றல் பணிகளில் அம்மாவும் அப்பாவும் தீவிரம் காட்டவேண்டிய நிலை.

இங்கிலீஷ் ஈ என இளிக்க தமிழ் கண்ணாமூச்சி காட்டியது. நல்லவேளை தமிழை சின்னத்திரை வழியாக நான் கற்கும் நிலை இல்லை. அப்போது இந்த தொலைகாட்சி அக்கபோர்கள் இல்லை. தமிழ் வாழ்ந்தது.

பள்ளிக்கூடத்திலும் சூழலாலும் தமிழ் கற்றாலும் எழுத படிக்க கற்றுகொடுத்து
பெருமை இவர்களை விட வேறு ஒன்றிற்கு உண்டு. அந்த ஆசிரியர்    காலையில் வருவார். "ஏக் காவ் மே ஏக  கிஷான்  ரகுதாத்தா" கதை சொல்லி தரும் ஆசிரியர் அல்ல அது.

அது ஒரு நாளேடு. அதன் பெயர் தினமணி. தினமணி மூலம்தான் நான் ஆரம்பகாலத்தில் எழுத கற்றுக்கொண்டேன் . எழுத்து அறிவித்தது தினமணி

தமிழ் மண்ணிலேயே நிறைய இப்படி பிரச்சனை இருக்கும் போது - அயல் நாடுகளில் நம் தமிழ் குழந்தைகளின் நிலை ? நம் ஊரு சினிமா பாத்து நம்ம தமிழையும் தமிழ் மக்களையும் தெரிஞ்சுகிட்டா கிழிஞ்சுது.

இது எல்லா மொழியினருக்கும் உள்ள பிரச்சனை.தாய் மொழியை காப்போம்.

தொடரும்   

Saturday, June 19, 2010

இராவணன் : பச்சை வேட்டையா ? வீரப்பன் கதையா ?

மணிரத்தினம் அவர்கள் ஒரு ரவனானயணம் செய்து உள்ளார். அவரிடம் நிறைய எதிர்பார்ப்புகள் உண்டு.

இந்த படத்தை பற்றி விமர்சனம் எழுதுவதற்கு முன் ஒன்றை சொல்லி விடுகிறேன் - நான் திரைவிமர்சகன்  இல்லை. இது வரை எழுதியதும் இல்லை.

மணி ரத்தினம் படங்களுக்கு பின்விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் தன்மை உண்டு. ரோஜா வந்த பின்னர் இந்தியாவின் எல்லா மொழிபடங்களின் வில்லன்களும் பாகிஸ்தானில் இருந்தே வந்தார்கள் அல்லது இருந்தும் வந்தார்கள்.

மற்றபடங்களினால் பெரிதும் பின்விளைவுகளை ஏற்படுத்தமுடியாவிட்டலும்  சில பாதிப்புகளை ஏற்படுத்த முடிந்தது. கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் படத்திற்கு பின் இலங்கையின் பிரச்சனை சிலாரல் நினைக்கப்பட்டது.

இன்றுதான் ராவணன் பார்த்தேன். இந்த படம் இந்தி மொழியில் நிறையவே தோற்க வாய்ப்புகள் உண்டு. அங்கே உட்காரும் போதும் எழுந்திருக்கும் போதும் கூட ராம் ராம் என்று சொல்வார்களாம். ராம் என்பதுதான் அவர்களின் செயல்பாடு. ஆராம் என்றால் ஓய்வாக இருக்கும்.

ராவனனில் மணிரத்தினம் சில விடயங்களை சொல்ல முடியாமல் அல்லது சொல்ல விரும்பாமல் தவிர்த்து உள்ளார். இராவணன் நல்லவன் என்பதை மட்டும் திரை படம் பார்பவர்கள் கொஞ்சம் ஒப்புக்கொள்வார்கள் என்று நம்புகிறேன்.

ராவனானில் ராவணன் மிகுந்த பண்போடு நடந்து  கொல்கிறான். ஆனால் அவனது ஆளுமை அவனை தலைவனாக மக்கள்  ஏன் ஏற்றுகொள்கிறார்கள் என்று  சொல்ல மணிரத்தினம் தவறுகிறார் அல்லது தவிர்க்கிறார்.

ஆனால் சில குறீடுகளை பார்க்கும் போது மணிரத்தினம் - ராமாயணத்தை நோக்கிய விமர்சனத்தை பதிவு செய்வதாகவும் எடுத்துகொள்ள வேண்டி உள்ளது. நீங்கள் தேவ பிரகாசங்கள் ( ப்ரிதிவியின் பெயர் தேவ் பிரகாஷ் ) என்று   நினைப்பவர்கள் வன்புணர்ச்சி கூட்டத்தின் ஆதரவு பெற்றவர்கள் என்று சொல்கிறாரோ ? என்று கேள்வி எழுகிறது. நீங்கள் ஞானப்ரகசன்களாய் நினைப்பவர்கள் காட்டிகொடுப்பவர்கள்.  தி க -வில் மணி சேர்ந்து விட்டாரா என்ன ?

ஆனால் படத்தில், பச்சை வேட்டை என்கிற ஒன்றை புரிந்து கொண்டவர்கள் நிறைய அலசலாம். அப்புறம் வீரப்பன் ஒரு முறை சொன்ன வாசகம் எங்கள் பெண்களை கெடுத்தார்கள் காக்கிகள்.

கதை - தனிமனிதர்களின் யுத்தம் என்பது போன்றே செல்கிறது. ஆனால் இது ஒரு - இரு தரப்பு போர். ஆயுதம் இருவரிடமும் உண்டு. ஆனால் சட்டம் ஒரு பக்கத்தில் மட்டும்.

பிரச்சனைகளை முன் வைப்பதை விட்டு விட்டு - ஒரு தரப்பின் நல்ல பண்புகளை சொல்கிறார். விக்ரம் அனாயாசமாக செய்து உள்ளார். அடுத்தவன் மனைவியை ஆசை பட்ட ராவணன் என்கிற கருத்து இங்கும் கொஞ்சம் உண்டு. மணி கொஞ்சம் துணிச்சல் இல்லாது சில விடயங்களை தொட மறுக்கிறார்.

ராவணனை முழுமையாக நம்பும் நாயகி என்று பெருமிதம் படும் இடத்தில் - அவளின் கணவன் கடமை வீரன் பட்டம் பெற்றுவிடுகிறான். 


சிவப்பு சிந்தனையை பதிவு செய்ய நினைத்து  (அவரின் மௌன ராகம் காலத்தில் இருந்தே சிவப்பு அவர் படத்தில் சில இடங்களில் இருக்கும்) தடுமாறி உள்ளார் .சிவப்பு சிந்தனையை  சொல்ல நினைக்கிறார் என்றே நினைக்கிறேன் ஆனால் அவரின் சூழல் அவரை தடுக்கிறது. அவர் திறமைசாலி ஆனால் சில இடங்களில் அவர் நேர்மை இன்றி நடக்க வேண்டி உள்ளதோ ?

அப்புறம் யார் இந்த கொடு போட்டா பாடலை எழுதியது - கொஞ்சமும் விக்ரமின் கதாபாத்திரத்திக்கு பொருந்தாத வரிகள். ஏதோ வன்முறை அரசுகளின் கொள்கை பிரச்சார பாடல் போல உள்ளது. யாருப்பா இப்படி சேம் சைடு கோல்  போடுவது ?

பச்சை வேட்டை பற்றி என்னை நினைக்க வைத்த படம் என்கிற ரீதியில் நான் இந்த படத்தை பாராட்டவே நினைக்கிறேன். படம் ராவணன் நல்லவன் என்று இந்தி மக்களிடமும் பதிவு செய்வது குறித்து மகிழ்கிறேன்.

மொத்தத்தில் ஒரு நல்ல படம். ஆனால் மிக அதிகமாக சமரசம் செய்த  செய்தி மட்டுமே படத்தில் உள்ளது. ஒரு முறை பாருங்கள்
.

Friday, June 18, 2010

என் பயணங்களில்: தமிழும் இங்கிலீஷ் அய்யாவும்

என்னுடைய  பள்ளி இறுதி தருணங்களில் என்றாலும் நான்கு வருடம் அந்த பள்ளியில்தான் படித்தேன்.

ஒழுங்காக ஆசிரியர்கள் பாடம் நடத்துவதில்லை என்று சிலர் சொன்னாலும் - அவர்கள் நல்லபடியாகவே நடத்தினர். இல்லை என்றால் நான் எல்லாம் எப்படி முன்னேறுவது?

எங்களுக்கு ஒரு ஆங்கில ஆசிரியர் வருவார். அதிகம் பேச மாட்டார். பாடம் எடுத்துவிட்டு கெத்தோடு போய் விடுவார். அவரை பற்றி பதிவு செய்ய
ஒரு காரணம் உண்டு.

தமிழில் எல்லா ஒலி குறிப்புகளும் உண்டு என்று சொன்னார். ஆனால் அவை நன்முறையில் வடிவமைக்கப்பட்டு உள்ளது என்று.

ஒரு நாள் "G " என்கிற ஆங்கில எழுத்து இன்னும் தமிழில் உள்ளது என்றார். அதற்கு அவர் சொன்ன வார்த்தை தங்கம் - இதில் "G " அல்லது " Gha " உள்ளது என்று சொன்னார்.

உண்மைதான் அப்புறம்தான் நானும் அதிகம் கவனிக்க ஆரம்பித்தேன். சென்னையை சேர்ந்த இன்னொரு  நபரை நான் அமெரிக்க மண்ணில் சந்தித்த போது - இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாய் தெரிந்து கொண்டேன்.

எங்களுடன் இருந்த ஒரு வேற்று மொழிக்காரர் வடமொழி பெருமை பற்றி சொன்னார். நாங்கள் கொஞ்சம் மென்மையாய் எதிர்த்தோம்.
இந்த மனிதர் வந்தார்.

வேற்று மொழி நண்பர் - தமிழில் "G " - "B " "F" போன்ற எழுத்துக்கள் இல்லை என்பதை சொல்லி ஏளனம் செய்ய ஆரம்பித்தார்.
நாங்கள் கொஞ்சம் அமைதி காத்தோம். இந்த மனிதர் மென்மையாக ஆரம்பித்தார்.
"நண்பரே - யார் சொன்னது தமிழில் இல்லை என்று ?" - என்று கேட்டார்.
"அட! இருக்கா என்ன ?" - வேற்று மொழி யாளரின் முகத்தில், வார்த்தையில் ஏளனம் இருந்தது.
"தமிழை குறை சொல்லும் முன் தமிழை தெரிந்துகொள்ளுங்கள்"
"எனக்கு தெரியுங்க" - என்றார் வேற்று மொழி யாளர்.
"தமிழ் மொழியில் இந்த எழுத்து எல்லாம் இருந்தது. இவை எல்லாம் பின்னால் கலயபட்டது. கடினமான எழுத்துக்குள் உடல் நலனை கெடுக்கும் உச்சரிப்பை உடையவை என்கிற உண்மை கண்டறியப்பட்டு பின்னர் அவை கலயபட்டன. அப்படி இருந்தும் இன்னும் சில தமிழில் உண்டு - அதில் ஒன்று தங்கம்" என்றார் நம்ம ஆளு.

எனக்கு இப்போது என் ஆங்கில ஆசிரியர் ஞாபகம் வந்தார். அப்படி என்றால் இந்த கடின எழுத்துக்கள் தமிழில் இருந்தனவா ? நண்பர் சொன்னார் -
வடமொழி உருவாக்கப்பட்ட மொழி - தமிழ்: உருவான மொழி பின்னர் உருமாறிய மொழி.

ஆங்கில இலக்கணங்கள் பல இந்தியாவின் வேறு மொழிகளுடன் ஒத்துபோகாமல் - தமிழோடு ஒத்துபோகும் விடயங்களை நானே கவனித்து உள்ளேன்.

தமிழர்கள் பலரும் தாங்கள் ஆற்றும் பணி மற்றும் செயல்படும் இடம் என்று எதுவும் தமிழ் ஆய்வுக்கு வழி செய்யாவிட்டாலும்  -ஆய்வு செய்கின்றனர்.
ஆங்கிலத்தில் வரும் a , an , the  என்பன தமிழ் குறி சொற்களான ஒரு, ஓர், அந்த மற்றும் இந்த என்பவையே.

தமிழ் எழுத்து படிக்க மட்டும் கத்துகொடுதுவிட்டால் போதும். தமிழ் தானாய் வளரும். அடுத்த பதிவில் நான் தமிழ் கற்ற விதம் பற்றி சொல்கிறேன்.


இதை பற்றி நான் ஏற்கனவே எழுதிய ஒரு இடுக்கையின் தொடுப்பு கீழே தந்து உள்ளேன்.

ஆங்கிலம் தமிழில் இருந்து தான் தோன்றியதா ?



பயணம் தொடரும்

அய்யா TVR அவர்களின் நூல் வெளியீட்டு விழா. கலந்து கொண்ண்டு சிறப்பியுங்கள்.

கீழே இருக்கும் தொடுப்பை பயன்படுத்துங்கள் - மேலும் விவரங்களுக்கு

'கலைஞர் என்னும் கலைஞன்' - புத்தக வெளியீட்டுவிழா

Wednesday, June 16, 2010

என் பயணங்களில்: ஊரை சொல்ல மாட்டேன்

எப்போதும் எங்களுக்கு இடமாறுதல்கள் புதிய அனுபவங்கள் பலவற்றை கொண்டு வந்து உள்ளன..

எங்களின் வாழ்வில் நல்ல அனுபவங்கள் பல இந்த பயனத்தில்  உண்டு - நாங்கள் தமிழ் மண்ணின் பூர்வ குடிகளை ஒரு முறை பார்த்தோம். அவர்களை பண்பாடு அற்றவர்கள் - பட்டிகாட்டார்கள் - என்று யாரவது இன்னமும் சொல்லி கொண்டுதான் இருக்கின்றனர். இது வருத்தத்திற்கு உரியது.

அந்த உள்வாங்கிய சிற்றூரின் உள்ளே எங்களுக்கு வங்கி அமைந்து இருந்தது. அப்பாவிற்கு எங்களை எப்போதும் கூடவே அழைத்து செல்லும் வழக்கம்.இதனால் என் பள்ளி கல்வி கெட்டாலும் - உலக கல்வி விரிவடைந்தது.

எங்களுக்கு அந்த வங்கி கட்டடத்தின் உரிமையாளர் அவர்கள்  வீட்டிலேயே வாடகைக்கு ஒரு வீடு கிடைத்தது. நாங்கள் தான் அங்கே தங்கினோம்.மற்றவர்கள் பக்கத்தில் இருக்கும் நகரத்தில் தாங்கிக்கொண்டனர்.

அந்த வீட்டின் ஒரு பகுதியில் வீட்டுக்காரர்கள். இன்னொரு பகுதி வாடகை பகுதி - எங்கள் இடம்.

எப்போது எது சமைத்தாலும் எங்களுக்கும் கொண்டு வந்து தருவார்கள். அவர்கள் மிகவும் வெள்ளந்தியான மனிதர்கள். ஒரு நாள் அவர்களின் பேச்சின் போது சுவாரசியமாக நிறைய விஷயம் சொல்லினர். வேட்டையாட போவது பற்றி.

வேட்டை என்றால் சிங்க வேட்டை, புலி வேட்டை எல்லாம் இல்லை. அருகில்  காடு இருந்தாலும் - சிங்கம் புலி எல்லாம் இல்லை.

அவர்கள் நரி வேட்டை ஆடுவது கூட இல்லை. அவர்கள் பெரிய வேட்டை என்று சொன்னது காட்டு பன்றி பற்றி. அது கரும் பன்றி. அம்மா ஒரு நிமிடம் திகைத்து விட்டார்.

அப்புறம்தான் உச்சகட்டமே - அவர்கள் அந்த பன்றி கரியின் ருசியை பற்றி பேசினர். ஒரு நிலையில் - அது சமைத்தால் உங்களுக்கு தருகிறோம் என்று சொல்ல அம்மா - இல்லைங்க நாங்க எல்லாம் சைவமங்க ( அட! முழு பொய்ங்க ) என்கிற மாதிரி சொன்னார்.

எனக்கு ஆச்சிரியம் - இன்னமும் வாழும் பாம்பு பிடிக்கும் இருளர்கள். காட்டு பன்றி பிடிப்பவர்கள், உள்ளார்கள். இவர்கள் பூர்வ குடிகள். இவர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்வது நமக்கு கடினமாக இருக்கலாம். ஆனால் இவர்களின் வாழ்விற்கு அரசுகள் சில விடயங்கள் செய்கின்றனர் - குறைந்த பட்சம் தமிழ் நாட்டில். பாம்பை பிடித்து இருளர்கள் அரசிடம் பாம்பு பண்ணைக்கு கொடுலாம் என்று கேள்வி பட்டு உள்ளேன்.

 தமிழ் மண்ணில் ஒரு பச்சை வேட்டை - இது வரை இல்லை. நல்லதே நடக்க வேண்டுவோம்.

பயனம தொடரும்.

Tuesday, June 15, 2010

என் பயணங்களில்: வெள்ளையான பெண்களும் நானும்

வழக்கம் போல அப்பாவிற்கு இடமாறுதல் ஆணை வந்திருந்தது. கொஞ்சம் காலம் கடந்தேனும் - எங்களை அப்பா அந்த ஊருக்கு அழைத்து போகவேண்டி இருந்தது.

முதல் நாளில் இருந்தே அந்த ஊர் ஒரு புதிர். அவர்கள் பேசுகிற தமிழுக்கும் எங்கள் தமிழுக்கும் நிறைய வேறுபாடு. அவர்கள் வாழும் வாழ்க்கைக்கும் எங்கள் வாழ்க்கைக்கும் நிறையவே வேறுபாடு.

Monday, June 14, 2010

என் பயணங்களில் : வெள்ளம் வடிந்த பின்!


அப்போது மதுரையில் நான் பள்ளி படிப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தேன். மதுரையில் வைகை ஓடுகிறது. இது சொல்லி தெரியவேண்டியதில்லை. அதை போலவே - அதில் தண்ணீர் அதிகம் ஓடுவதில்லை என்பதும் சொல்லி தருவதில்லை.

Sunday, June 13, 2010

என் பயணங்களில் : இன்றய செய்தியும் நேற்றைய சாத்தூரும் !

என் அப்பா வங்கியில் வேலை பார்த்த காரணத்தால் எங்கள் வாழ்க்கை பயணத்தில் தமிழ் மண்ணின் பல பகுதிகளை காண முடிந்தது.
இன்றைக்கு படித்த ஒரு செய்தி என்னை கொஞ்சம் பழைய காலத்திற்கு அழைத்து சென்றது.

Saturday, June 12, 2010

இரண்டு மாநிலங்கள் : ஹிந்தியர்கள் கிண்டல்

நான் இதுவரை பார்த்த பல வடஇந்திய நண்பர்கள் இருண்டு மூன்று மாநிலங்கள் பற்றிதான் தெரிந்து வைத்து உள்ளார்கள். அவர்கள் கிண்டல் அடிப்பது இரண்டு மாநிலங்களை தான்.

சொல்லாமலே பலருக்கு தெரியும். ஒன்று நம் மாநிலம் என்று.

Friday, June 11, 2010

த நா வரலாறு : திப்புசுல்தான் ஒளிந்திருந்த திண்டுக்கல்

இந்த இடுக்கயோடு த நா வரலாற்றை கொஞ்சம் இடை நிறுத்தலாம் என்று எண்ணம். இன்னும் நிறைய எழுத வேண்டி உள்ளது.ஆனால் அதற்கு இன்னும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். இன்னும் ஆழமாய் எழுத வேண்டும்.

Wednesday, June 9, 2010

த நா வரலாறு : குமரி கண்டத்தில் இருந்த ஊரா திருநெல்வேலி ?

திருநெல்வேலி - இந்த ஊருக்கு தமிழ் வரலாற்றில் மிக பெரிய பங்கு இருக்க வேண்டும். தற்போதைய திருநெல்வேலி என்கிற ஊர் குமரி கண்டத்திலோ அல்லது இந்தியாவின் வேறு ஒரு நிலா பகுதியிலோ உள்ள ஊர் ஒன்றின் காரணமாக பெயர் இடபட்டிருக்கலமோ என்கிற ஆய்வு ஒன்றை படிக்க நேர்ந்த தருணம் அது.

தற்போதய பீகாரின் தலைநகரம் பாட்ன என்று அழைக்கபடுகிறது. இதனுடைய இன்னொரு பெயர் அல்லது வரலாற்று பெயர் பாடலிபுத்திரம். தமிழ் மண்ணின் பூம்புகாரை போல் ஒரு காலத்தில் பெருமையோடு விளங்கிய ஊர்.

அதன் பெயர் இன்னொரு ஊருக்கும் சூட்டப்பட்டது என்கிறார் ரா பி சேது பிள்ளை. இது பள்ளியில் படிக்கிற பொது படித்தது. ஒரு தலைவன் பெருமையோடு விளங்குகிறான் என்றால் - அவன் பெயர் பிளயகளுக்கு சூட்டப்படும். என்னோடு படித்த நண்பரின் பெயர் கார்ல் மார்க்ஸ் - ஆனால் அவர் கிருத்துவர் அல்ல. கார்ல் மார்க்ஸ் மார்க்ஸ் மதங்களுக்குள் சிக்குகிற மனிதர் அல்ல.

நிரஞ்சன் ஜார்ஜ் மார்க்ஸ் என்று ஒரு நண்பர் படித்தார் - அவரும் கிருத்துவர் இல்லை. இது நிலங்களுக்கும் பொருந்தும். வடக்கேயும் ஒரு காசி - தெற்கேயும் ஒரு காசி.

இந்த ஒப்பீடுதான் திருநெல்வேலியின் பெயரிலும் ஒளிந்து உள்ளது. திருநெல்வேலி என்கிற பெயரில் பழங்கால நகர் ஒன்று இருந்திருக்க வாய்புகள் உண்டு.
இலங்கையிலும் திருநெல்வேலி உண்டு என்று கேள்வி பட்டு உள்ளேன்.

திருநெல்வேலி பற்றிய ஆய்வு செய்தால் - திரு நெல்வேலி என்கிற பெயர் வந்ததின் காரணம் தெரியலாம். மதுரை என்கிற பெயர் கூட மூன்று நகர்களுக்கு சூட்டப்பட்ட ஒன்றே.

அமெரிக்கர்கள் தங்கள் மண்ணை கட்டி எழுப்பும் போது இங்கிலாந்த், பிரான்ஸ் , ஜேர்மன் , இத்தாலியில் இருந்து வந்தவர்கள் தங்கள் நகரங்களின் பெயரை வைத்து உள்ளார்கள். நான் தங்கிய ஊர் ஒன்றின் பெயர் ஷாம்புர்க் - இது ஒரு ஜேர்மன் மக்களால் கட்டி எழுப்பப்பட்ட ஊர்.

நேற்றே எழுத நினைத்த இந்த பதிவை இன்றுதான் எழுதுகிறேன்.

திருநெல்வேலி கதையை நான் எழுத நினைத்தபோது - நண்பர் ஒருவர் சொன்னார் - இப்படி ஒருவரின் பதிவில் ஏற்கனவே படித்து உள்ளேன் என்று. ஒருவர் இவ்வளவு ஆய்வுபூர்வமாய் எழுதும்போது - அவரை பாராட்ட வேண்டும். இந்த வலைதளத்தை பார்க்க நேர்ந்தமை எனக்கு மகிழ்ச்சி. http://valaakam.blogspot.com/2009/12/01.html இதுதான் நண்பர் எனக்கு தந்த இடுக்கை முகவரி. தமிழர்களில் பலர் ஆய்வு கட்டுரைகள் எழுதுவது மகிழ்ச்சி.

குமரி கண்டம் இருந்திருக்குமோ என்று இன்னும் ஆய்வு செய்ய வேண்டி உள்ளது.


அப்புறம் ஒரு கதை - வள்ளுவரின் மனைவி பற்றியது. வள்ளுவரின் மனைவி அவருக்கு உணவு பரிமாறிக்கொண்டு இருந்த தருணம் - ஒரு துறவி பிச்சை கேட்டு வருகிறார். அவர் பெயர் கொங்கணர். அவர் தவ வலிமையால் ஒரு கொக்கை ஏற்கனவே எரித்தவர். வாசுகி கொஞ்சம் பொறுங்கள் - சிறிது நேரத்தில் வருகிறேன் என்று சொல்கிறார். நேரம் தாமதம் ஆகிறது. வாசுகி வருகிறார் - கொங்கணர் முறைக்கிறார் - வாசுகிக்கு எதுவும் ஆகவில்லை - வாசுகி சொன்னாராம் "வசுகியா கொக்கா ? ( கொக்கென நினைத்தாயா - கொங்கணவா ?)" நம் ஊரில் பலர் நாங்களா கொக்கா ? என்கிற போதெல்லாம் இந்த கதை எனக்கு ஞாபகத்தில் வரும்.

உங்களுக்கும் தெரியும் என்று நினைக்குறேன்.

தொடரும்

Monday, June 7, 2010

த நா வரலாறு : அழிக்கப்பட்ட தமிழ் வரலாறு

இந்த பதிவை இடும் முன்னரே என் நண்பர்கள் சிலரிடம் இது பற்றி பேசி உள்ளேன். வரலாறுகள் சில வெற்றிகளிலும் தோல்விகளிலும் அழிக்கப்படும்.அவற்றின் நோக்கம் என்னவென்று அந்த காலத்தில் வாழ்ந்த மனிதர்கள் அறிந்திருப்பார்கள். அவர்கள் அவற்றை பதிந்தும் வைத்திருக்க கூடும்.வரலாற்றை பதிய ஓலைகள், கல்வெட்டுக்கள் பயப்பட்டு உள்ளன. சித்திரங்கள் - சிற்பங்களும் கூட.

மழு என்கிற கோடலியை உடையவனாக சிவன் ஒரு நில பகுதியில் ( கங்கை கொண்ட சோழபுரம் என்று நினைக்கிறேன் ) சிற்பமாக வழங்கப்பட்டு உள்ளான் என்று படித்து உள்ளேன்.

கண்ணகியின் கோயில்தான் நாட்டரசன்கோட்டையில் உள்ள கண்ணுடைய நாயகி கோயில் என்று கண்ணதாசன் பதிவு செய்து உள்ளார் என்று ஒருவர் சொன்னபோது - நான் விளக்கம் கேட்க அவர், கொற்றவை, கண்ணகி போன்ற தெய்வங்கள் இன்று மருவி உள்ளன என்றார் - அதற்கு பின் காரணங்கள் இருக்கலாம் என்றார். கண்ணதாசன் சொன்னது என்னவென்று முழுமையாக தெரியாவிட்டாலும் - கண்ணகியும் கொற்றவையும் எங்கே என்கிற கேள்வி கொஞ்சம் யோசிக்க வேண்டியதே.

முருகன் - பல கோயில்களில் வேல் என்பது தனியாகவே இருப்பதாகவும் மூலவரின் சிலையில் அது இல்லை என்று சொல்ல கேள்வி பட்டு உள்ளேன்.இது ஏன் என்பதற்கு புராண தெய்வீக காரணங்கள் இருக்கலாம்.

ஆனால் ஒரு கதை உண்டு - அது எனக்கு கொஞ்சம் நம்பும்படியான கதை.
தமிழர்களில் ஆறு கடவுள் வழிபாட்டு முறை இருந்தாதாகவும் - குறைந்தது ஐந்து ( ஐந்திணை என்கிறது தமிழ் ) - அவற்றை ஒன்றிணைத்து ஒரு மார்க்கமாக மாற்ற ஒரு பெரிய முயற்சி எடுக்கப்பட்டு - உருவான ஒன்றே ஆறு முகம் ( ஆறு மார்க்கம் ) என்கிறது அந்த கதை. இதற்கு ஆதாரம் உள்ளது என்கிறார்கள் சிலர் - சன்மார்க்கம் என்கிற பதம் அதையே சொல்வதாக சொல்கிறார்கள்.

நான் தல வரலாற்றை பற்றி மட்டுமே எழுதுவதால் - இவை பற்றி எழுதுவதை நிறுத்திக்கொண்டு ஒரு தளம் நோக்கி பயணிக்கிறேன். அருகன் என்கிற ஒரு கடவுளை பற்றி நம்மில் எத்தனை பெயர் கேள்வி கேட்டு உள்ளோமோ தெரியாது - முருகனை பற்றி நாம் எல்லோரும் கேள்வி பட்டு இருப்போம்.

முருகனின் திரு தளங்களில் முக்கியமான ஒன்று பழனி. பழனி என்கிற மழைக்குள்ளும் பல வரலாறுகள் இருக்கலாம். அதிலும் போகர் என்கிற சித்தர் - புலிப்பாணி என்கிற சீடனுடன் சில வரலாறுகளையும் சில மருத்துவத்தையும் விட்டே சென்று உள்ளார்.

புலிப்பாணி என்கிற பெயர் சீன மொழியில் யோ என்று பதிவு செய்யப்படுவதாக சொல்ல்பவர்கள் உண்டு. சீனர்களுக்கு நம்முடன் என்ன தொடர்பு என்பதை - குங் ப்ஹு பற்றி தெரிந்தவர்கள் கொஞ்சம் தெரிந்து வைத்திருக்கலாம்.

குங் ப்ஹு என்பது ஒரு தமிழர் கலை என்பதாகவே சீனம் பதிவு செய்கிறது. குங் ப்ஹுவை கற்று தந்தவர் - புத்தி தார பல்லவர் அல்லது புத்தி தார பெருமான் என்ற பல்லவ அரசரோ பெருமானோ.அவரை  போதி தர்மர் ( அதாவது புத்த மதத்தை சார்ந்தவர் ) என்று சீனம் சொல்கிறது.

கொரிய மொழியில் போதி தர்மரின் கதையை திரைப்படமாக பதிவு செய்யும்போது - போதி தர்மர் தென் நாட்டை சார்ந்தவர் என்பதை சித்திரம் போட்டே பதிவு செய்கிறார்கள். இவரை பற்றிய வரலாற்றை அதிக பட்ச கற்பனயோடு நான் எழுத ஆரம்பித்த போது - நண்பன் ஒருவனிடம் பேசிய போது - தஞ்சை பல்கலையில் ஒருவர் இது தொடர்பாக ஆய்வு செய்வதாக சொன்னான். மகிழ்ச்சி.

இந்த போதி தர்மரின் மாணவன் யோ என்கிறது சீனம் என்கிறார்கள். குங் ப்ஹு என்கிற கலை மிருகங்களின் தற்காப்பு உத்திகளுடன் சிலம்பம் கலரிப்பாட்டு ஆகிவை கலந்து உருவானது என்பவை ஆய்வாளர்கள் கருத்து. புலியை போன்று வித்தை செய்வதில் இவன் சிறந்து விளங்கி இருக்கலாம். பாணி என்பது நடை , மாதிரி என்கிற பொருள் படும். அதாவது அவருக்கு என்று ஒரு பாணி உள்ளது என்று நீங்கள் கேள்விபட்டிருக்கலாம்.

இந்த போதி தர்மர் - ஒரு வேலை போகரோ என்பது ஒரு சந்தேகம். வாய்ப்புகள் இல்லை என்றே நினைக்கிறேன். போகர் இரண்டு சிலை செய்து உள்ளார். இதில் எதுவும்  கருத்து இருக்கலாம். சீனம் என்ன சொல்கிறது என்றால் - போதி தர்மர் தமிழ் மண்ணில் இருந்து வந்ததாகவும் பின்னர் தமிழ் மண்ணுக்கே சென்றதாகவும் சொல்கிறது. இந்த கடைசி பயணம் மரணத்திற்கு முன் நடந்தது என்கிறது சீனம். அப்போது "நான் அமிதாப்பா புத்தர் இருக்கும் நிலம் நோக்கி பயணிக்க" போவதாக சொல்லி சென்றாராம். இந்த அமிதாப்பா புத்தரின் இடம் ஜப்பானோ என்கிற சந்தேகம் உள்ளது. அது தமிழ் மண்ணாகவும் இருக்கலாம். தமிழும் சீனமும் ஜப்பானிய மொழியை பாதித்திருக்க கூடம் என்று ஆய்வுகள் உள்ளன. தமிழின் தாக்கத்தினால் உருவான ஒரு மங்கோலிய மொழியோ ஜப்பானிய மொழி என்று ஆய்வுகள் செயப்பட்டாலும் அதில் பெரிய வெற்றி கிட்டியதாக தெரியவில்லை. தமிழில் இருந்துதான் ஜப்பானிய மொழி தோன்றி இருக்கும் என்பதை சிலர் முன்வைப்பதை பலர் நம்ப தயார் இல்லை.

முதலில் ஒரு சிலையை வைத்து விட்டு பயணம் செய்த போகர் தான் திரும்பி வந்த போது இன்னொரு சிலையை  செய்து வைத்து விட்டு இருக்கலாம் என்று நம்புவதற்கு ஆதரங்கள் உள்ளனவா என்று தெரியவில்லை. அதிலும் போகரின் வாழ்வும் போதி தர்மரின் வாழ்வும் வெவ்வேரனவயாகவே தெரிகின்றன.

புலி பாணி மற்றும் யோ என்பது வேண்டும் ஆனால் கொஞ்சம் ஒற்றுமை கொண்டு இருக்கலாம். போதி தர்மர் பயணம்  சென்ற காலத்தில் தாய்லாந்து நாட்டில் பல்லவ வட்டெழுத்துக்கள் வாயிலாக தமிழ் பயன்பாட்டில் இருந்து உள்ளது. இன்று தாய் மொழி பல்லவ தமிழ் வட்டேளுத்துகளில் இருந்தே அதிகம் தாக்கம் பெற்று திகழ்வதாக சொல்லப்படுகிறது. தமிழ் தாய் லாந்தில் புழக்கத்தில் இருந்தது பதிவு செய்யப்பட்டு உள்ளது.

பழனியில் நிறையவே வரலாறுகள் பாதுகாக்கபடுகிறது நமக்கு தெரியாமல் என்கிற சந்தேகம் உள்ளது. சேரமன்னனை நோக்கி பழனி ஆண்டவர் இருப்பதே கேரளத்தின் வளங்களுக்கு காரணம் என்று என மலையாள நண்பர் ஒரு முறை சொன்னார். உண்மையா என்று தெரியாது - இது ஒரு நம்பிக்கை.

பழனி மலையில் நிறைய அடுக்குகள் உள்ளன. அவற்றில் சில செய்திகள் ஆங்காங்கே பதிவு செய்ய பட்டிருக்கலாம். செய்திகளை பதிவு செய்து காக்கவே தஞ்சையில் கோயில் கட்டினான் ராசராசன் என்று நானே சில நேரங்களில் நினைத்தது உண்டு.

தாங்கள் கட்டிய கோயில்கள் அழிந்தததன் காரணமாகவே மகேந்திர வர்மன் குகை கோயில் கட்டினான் என்கிர்ரார்கள வரலாற்று ஆய்வாளர்கள். இப்படி செய்தபோது பெருமை கொண்ட மகேந்திரவர்மன் - தன்னை விசிதிரவர்மன் என்று அழைத்துகொண்டானாம். அவன் கட்டிய மண்டகப்பட்டு கோயில் பற்றி ஏற்கனவே எழுதி உள்ளேன். மண்டகப்பட்டை  பற்றிய தொடுப்பு கீழே.
http://konjamalasalkonjamkirukkal.blogspot.com/2010/05/blog-post_24.html

போதி தர்மரின் வரலாறு எங்கே தமிழ் மண்ணில் ? திட்டமிட்டு அழிகப்பட்ட ஒன்றா அது ?
நான் எழுதி போதி தர்மர் பற்றிய கதை - தொடுப்புகள் கீழே தந்து உள்ளேன்.
போதி தர்மர்

Sunday, June 6, 2010

த நா வரலாறு: ஊமைத்துரை கட்டிய கோட்டை ?

வரலாற்றை படிக்கிற போது - வெள்ளைய அதிகாரிகள் பெருமையோடு குறிப்பிடும் ஒரு கோட்டை -  ஊமைத்துரை கட்டிய கோட்டை. ஊமைத்துரை  ஒரு வாரத்துக்குள் காட்டி விட்டதாகவும் அதை பார்த்து வியந்ததாகவும் வெள்ளையர்கள் பதிவு செய்கிறார்கள்.

Friday, June 4, 2010

த நா வரலாறு: இந்தியாவில் வரி வசூலிப்பு outsourcing

மருத நாயகத்தின் வரலாற்றை எழுதுவது இந்த இடுகையின் நோக்கம் அல்ல. அதற்கு திரு கமல் ஹாசன் அவர்கள் உள்ளார்கள்.

த நா வரலாறு : சோழன் ஆண்ட மண்ணில் ....

தமிழ் மண்ணின் முதலாளித்துவத்தின் கோர முகம், சதி முகம் வெளிப்பட்ட இடம் கீழவெண்மணி. அதை அவன படுத்தும் முயற்சியில் ஏற்கனவே பலரும் முயன்றிருந்தாலும் - நாங்களும் கொஞ்சம் முல்கிறோம்.

கீழவெண்மணி என்பது தற்போதைய நாகை மாவட்டத்திலும் முன்னாலய ஒருங்கிணைந்த தஞ்சை மாவட்டத்திலும் உள்ள ஒரு சிறிய ஊர்.
இந்த ஊரில் ஒரு பெரும் வேட்கதிருக்கு உரிய நிகழ்வு ஒன்று நடந்தது. அரை படி கூலி உயர்வு கேட்ட அப்பாவி தொழிலாளிகள் - கூலி உயிர்வு கேட்ட காரணத்திற்காகவும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் என்கிற காரணத்தாலும் உயிருடன் கொளுத்தப்பட்டனர். இந்த வரலாறு இன்றும் நம் வரலாற்று புத்தகங்களில் இல்லை. மாறாக நம் பெருமை பேசும் பல விடயங்கள் உண்டு. அறியாதவற்றை சொல்ல்வதே எண்ணம் என்றாலும் - எங்களுக்கு முன்னாள் பலர் இதை ஆவன படுத்தி உள்ளனர்.

"இனி" என்கிற தன் புதினத்தில் திரு மேலான்மை பொன்னுசாமி இதைதான் மைய கருத்தாய் வைத்து எழுதினார் என்று என் பேராசிரியர் சொல்லுவார்.

ராமயவின் குடிசை இதன் ஆவண வடிவமே. இயன்றால் வாங்கி பாருங்கள். நாங்களும் இயன்றால் பதிவேற்ற முயற்சிக்கிறோம்.

உங்களுக்கு வேறு ஒரு இனைய பக்கத்தை அறிமுக படுத்த உள்ளேன் இன்று. அதன் முகவரி http://lenz101.com/

ஆவன ஒழி கீற்றுகளை பதிவேற்ற நானும் நண்பர் ஜூலிச்டனும் சேர்ந்து எடுத்து உள்ள முயற்சி இது. உங்கள் கருத்துக்கள் வரவேற்க படுகின்றன.
உங்கள் பார்வை எங்கள் தேவை.

த நா வரலாறு : சித்தன வாசல் சித்ராஞ்சலி

தமிழ் மண்ணின் பெருமை பற்றி என்னுடைய வேற்றுமொழி நண்பர் ஒருவர் சொல்லும்போது.உங்கள் மண்ணை எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். நீங்கள் கலைகளுக்கு மிகுந்த ஆதரவு தருகிறீர்கள்.சிதம்பரத்தில் நாட்டியாஞ்சலி! திருவைஆற்றில் இசை விழா! சென்னையில் மார்கழி இசை விழா.

பெருமையோடு சொல்லி விட்டு - காப்பாற்றுங்கள் இவற்றை என்று தட்டி கொடுப்பார்.
இப்போது அவரிடம் பேசும் வாய்புகள் குறைவு. அவர் ஒரு சிற்ப வேலை நிபுணர்.

மல்லையில் சிற்பங்களுக்கு - சிற்ப விற்பன்னர்களுக்கு ஒரு மாதத்தை ஒதுக்கி ஆதரவு - விழா தரலாம்.அரசுதான் செய்யவேண்டும் என்று இல்லை - இதை சிற்ப நிபுணர்களே செய்யலாம்.

அப்படி பார்க்கும் போது - கண்ணில் வந்து நிழல் ஆடியது சித்தன்னவாசல். சமண சமயத்தின் கடைசி எச்சமாய் நிற்கும் வரலாற்று ஆதாரம்.

சித்தனவாசல் - அஜந்தா எல்லோர குகைகளுக்கு அடுத்த நிலையில் நிற்கும் ஒரு கலை தளம்.

சிற்பங்கள் தமிழ் மண்ணின் பெருமை என்றால் வண்ண ஓவியங்களின் பெருமை சொல்லி நிற்பது சித்தன்னவாசல். சித்தன்னவாசல் மாதிரியான பிற சித்திர தளங்கள் எங்கே போனது என்று தெரிய வில்லை.

சித்தன்னவாசல் மண்டபங்களில் படுத்துறங்கும் வகையில் பாறை படுக்கைகள் உள்ளன. அவற்றில் சமண முனிவர்கள் படுத்துறங்கி இருக்கலாம்.அவர்களின் பெயரில் அது வழங்கபடுவதாகவும் சிலர் நம்புவது உண்டு.

பல ஓவியங்கள் சில கேள்வி எழுப்பவும் செய்கின்றன. தமிழ் மண்ணில் காஞ்சி அருகில் உள்ள கைலாசநாதர் மற்றும் பணமலையில் ஓவியகங்கள் சித்தன்னவாசளுக்கு பின் வந்தவை என்று சொல்ல படுகிறது.

அரசனும் அரசியும் இருக்கும் ஒரு ஓவியம் - அரசன் அதிக நகை அணிந்திருப்பது போலவும் அரசி நகைகள் குறைவாய் அணிந்திருப்பது போலவும் உள்ளன. அரசனுக்கு மீசை வேறு இல்லை. அரசனின் உடை அணிந்து எகிப்து மண்ணில் ஒரு அரசி ஆண்டதாக வரலாறு படித்த ஞாபகம்.அவளுக்கு மீசை இல்லை. அதை நான் இதனுடன் ஒப்பிடவில்லை என்றாலும் தமிழ் மண்ணில் மீசை அற்ற அரசர்களின் படங்கள் குறைவே. ராஜராஜனுக்கு மீசை இருந்தது இல்லை என்கிற செய்தி ஒரு நண்பர் சொன்ன போது - பக்கத்தில் இருந்தவர் மறுத்தார்.

அஜந்தாவில் உள்ள - அப்சரஸ் என்கிற ஓவிய நிலையோடு இங்கு உள்ள நடன மங்கையர் ஓவியம் ஒத்து செல்வதை ஆய்வாளர்கள் கவனிக்கிறார்கள்.

சித்தனவசலில் ஏன் ஒரு ஓவியவிழா வருடத்தின் ஓரிரு நாட்களில் நடத்த கூடாது. சித்தனவசலில் பல ஓவியங்கள் அழிந்து கிடக்கின்றன.

சமண புத்த சமயங்களின் பல வரலாறுகள் தமிழ் மண்ணில் காணமல் போய் உள்ளன. சீனர்கள் வணங்கும் போதி தர்மர் ஒரு தமிழர் என்று சீனம் பதிவு செய்கிறது. அவரை அவர்கள் புத்தி தார பல்லவர் என்று சொல்கின்றனர்.

பெருமான் என்று ஒரு அரச குலம் தமிழ் மண்ணில் இருந்திருக்கலாம் என்று ஒரு மலையாள நண்பர் சொல்ல கேள்வி.

தமிழ் மண்ணில் எப்படி வரலாறுகள் அழிந்தன என்பது வியப்பான ஒன்றே! தமிழன் வரலாற்றை பதிவு செய்யும் ஆசை கொண்டவன். பழைய - கீழ் கணக்கு - மேல் கணக்கு - தொல் - போன்றவை அதன் வெளிப்பாடே.

பத்து என்கிற எண் கண்டு பிடிக்கபடுவதற்கு முன் ஒரு பத்து வழங்கப்பட்டதே ஒன்பது -( ஒரு பத்து ). தொண்ணுறு - பழைய நூறு. தொளாயிரம் - பழைய ஆயிரம். இதெல்லாம் சாமானியன் செய்த பதிவுகளா? இல்லை அரசமுறை பதிவுகளா என்று ஆய்வு செய்வது நலம்.

சித்தன்னவாசல் - புதுகோட்டை மாவட்டத்தில் உள்ளது. சித்தனவாசல் பற்றி தமிழ் இலக்கியம் என்ன பதிவு செய்து வைத்து உள்ளது.

ஒரு தூரிகையுடன் சித்தன்னவாசலுக்கு பயணியுங்கள். ஒரு தூரிகை திருவிழா செய்யலாம். ஆனால் சரியான காலம் எது என்பதை ஆய்வாளர்கள் சொன்னால் நலம்.

Wednesday, June 2, 2010

த நா வரலாறு: கானாடுகாத்தான் யார் ?

மதுரையின் வரலாற்றை படிக்கிற தருணத்தில் சுந்தர பாண்டியன் பற்றி சொல்லும் போது - சோ நாடு  வழங்கிய பாண்டியன் என்று படித்த ஞாபகம்.

சோழ நாடு, சோ நாடு என்றே அழைக்கப்பட்டு இருந்தது. நாம் பேசும் பல வார்த்தைகளில் இன்று ஒலி எழுப்பும் பல எழுத்துக்கள் ஒரு காலத்தில் மௌன எழுத்துக்கள்.
Related Posts with Thumbnails

Pages

Powered by Blogger.

நான் தொடர்பவை