ஞாநியும் குமுதமும் வெற்றி பண்பலையும்

ஊடக விடுதலை குறித்து எழுதும் போது இந்தியாவில் அது மோசம் இல்லை என்று நம்பிக்கையை விளைவித்த பதிவை திரு லோஷனின் பதிவில் கண்டேன்.

அவர்களது ஊடகம் மீதான தாக்குதலின் காரணம் தெரியாத போதிலும் - தாக்குதல்கள் கண்டிக்கத்தக்கவையே.

திரு ஞாநி அவர்கள் தன் கருத்து உரிமையின் கழுத்து நெரிக்கபடுவதில் வெறுத்து போய் தற்போதைய  குமுத வாழ்வின் கடைசி தருணங்களை கடிதம் எழுதி முடித்து கொண்டு உள்ளார்.

ஞாநி அவர்களின் மீது கருத்து மாறுபாடு என்றுமே நான் கொண்டதில்லை என்று சொல்வது தவறு. ஆனாலும் அவரின் எழுத்துக்களில் என்றும் நான் ஈர்ப்பு இழந்தது இல்லை.

ஞாநி அவர்களின் ஒ பக்கங்கள் தமிழ் நாட்டின் அரசியல் தொடர்பான ஒரு ஆவணமாக உருமாறி நிச்சயம் ஒரு நாள் நூலகங்களில் ஆசனம் கொள்ளலாம்.  அது ஒரு தனி மனிதனின் பார்வை மட்டும்தானே ஒழியே தமிழ் நாட்டின் பார்வை இல்லை. ஆனாலும் ஒரு ஆய்வறிவு கொண்ட மனிதனின் ஆழமான பார்வை.

ஞாநி அவர்களின் ஆளுமை தமிழ் செய்தி உலகில் ஆழம் கொண்டது. அவருடைய பிரச்னைக்கு உரிய கட்டுரையை நான் படிக்கவில்லை. எனவே அது தொடர்பாய் கருத்து வெளியிட நான் விரும்பவில்லை. ஆனாலும் கருத்து கூறுவது அவர் பனி. எனக்கு பிடிக்காத ஒன்றை எழுதினால் வெளியேறு என்பது கொஞ்சம் அதிகம்தான்.

திரு ஞாநி அவர்களின் ஒ பக்கங்கள்  தொடர்பாக ஒரு விவாத குழு எங்களிடம் இருந்தது. அதிகம் விவாதிப்போம். அவரை நான் எழுத்து உலகின் பழுத்த கருத்துரிமை மனிதராக பார்க்கிறேன்.

அவர் எழுதிய ஒரு கட்டுரை வெளியிட முடியாமைக்கு கரணங்கள் சொல்லி உள்ள குமுதம், அந்த கட்டுரையை வெளியிட்டு அதற்கு தன் நிலை விளக்கம்  அளித்து இருக்கலாம்.

ஏடுகள் தங்களை கருத்துக்கள் சொல்லும் களமாக இல்லாமல் காசு பார்க்கும் காலமாக மாறிப்போவது  மனதுக்கு வருத்தம் தருகிறது.
மக்களாட்சியின் நான்காம் தூண் வீழ்ந்து போவது ஏடுகளுக்கு மட்டும் அல்ல - யாருக்கும் நல்லதல்ல.

குமுதம் தன் கருத்து சரி என்று எண்ணி கட்டுரையை நிறுத்தி  இருக்கலாம். அவர்கள் மீண்டும் ஒரு ஆய்வு களத்தை தங்கள் வர்த்தக எண்ணங்களை தாண்டி மீண்டும் துவக்கலாம்.  குமுததின் மீது நான் ஆத்திரம் கொள்ள வில்லை இத்தனை நாள் குமுதத்தில் இந்த தொடர் வந்ததற்கு நன்றி சொல்லி நாளையை நோக்கி பயணிப்போம்.

ஞாநி அவர்களின் கருத்து உரிமைக்கு நான் அதரவு தருகிறேன் - அவர் கருத்தில் என்றேனும் நான் வேற்றுமை கொண்டு இருந்தாலும்.
ஞாநி அவர்களே உங்களோடு  நாங்கள் உள்ளோம். மீண்டும் ஒரு இதழ் உங்களை உச்சி முகர்ந்து முத்தமிடம். அங்கும் ஒரு நிலையில் இப்படி வந்து விழலாம்  ஒரு நிகழ்ச்சி அப்போதும் ரௌத்திரம் கொள்ளுங்கள். அது உங்கள் இயல்பு - அதில் உறுதி கொள்ளுங்கள்.

வெற்றி பண்பலை - இது ஏன் தாக்கப்பட்டது என்பது எனக்கு தெரியவில்லை. ஊடக உலகம் தங்கள் கருத்தை சொல்ல பயம் கொள்ள வேண்டும் என்று யாரேனும் நினைத்தால் வீழப்போவது  அவர்கள்தான்.

வெற்றி பண்பலையில் பனியாற்றிய இருவர் துப்பாக்கி முனையில் நிறுத்தப்பட்டதாக அறிந்தேன். தீக்கு  செய்தி நிலையம்  இறையாக்கபட்டதாம்.
தீ அணைப்பு வண்டி வந்தும் பெரிதும் எதுவும் காப்பாற்ற முடியவில்லையாம்.

வெற்றியில் வேலை செய்யும் எல்லோருக்கும் என் கவலையை தெரிவிக்கிறேன். உண்மை சுடும் என்று கேள்வி பட்டு உள்ளேன். ஆனால் எரிக்கும் என்று என்பதும் தெரிய வந்து உள்ளது.

கண்ணுக்கு விருந்தும் மதிமயக்க நகைச்சுவையும் மட்டுமே போதும் என்ற நிலை வந்தால், தமிழினம் வீழ்ந்து விடும்.

ஒரே நேரத்தில் ஊடகங்கள் பயம் கொண்ட, பயம கொள்ள செய்த  நிகழ்வுகள் கரையின் இரண்டு புறங்களிலும். வங்க கடல் நம் மானத்தை வாங்கி விலை பேசி கொண்டு உள்ளது. வாங்குவார் யாரோ ?